Endgame #1 De opdracht – James Frey & Nils Johnson-Shelton

Endgame

 

Titel: Endgame #1 De opdracht

Auteur: James Frey & Nils Johnson-Shelton

Verschenen: Oktober 2014

Pagina’s: 392

Uitgever: Van Goor

Waardering: 9/10

Het einde is nabij. De wereld zal ten ondergaan, behalve één van de 12 rassen. Elk ras wordt vertegenwoordigd door een Speler, iemand van 12 tot 19 jaar oud. Ze zijn van jongs af aan getraind voor dit moment, en het is zover… Dit is Endgame.

Vergeet The hunger games, vergeet Divergent, want Endgame komt eraan. Het is niet zo dat ik de eerst opgenoemde boeken niet goed vond (het zijn zelfs mijn best gelezen boeken ooit), maar Endgame heeft een totaal nieuw concept. Het verhaal begint met het voorstellen van de eerste speler en al snel kom je erachter dat het geen gewone speler is, zoals een speler in THG. Al lijken de spelers wel op de spelers van district 1 of 2, maar de spelers zijn niet alleen getraind om te moorden ook mentaal zijn ze goed getraind.

Eén voor één wordt een groot deel van de 12 spelers voorgesteld. Als lezer wordt je langzaam voor bereidt op wat er kan gebeuren in het verloop van het verhaal. Met nadruk op Kan, want niets is wat het lijkt in Endgame. Het verhaal heeft mij meerdere keren weten te verrassen. Dat vond ik zeker niet erg, want het ging al mijn verwachtingen te boven. Frey weet Het verhaal goed af te wisselen in keiharde actie naar sexytime momenten (en dat laatste had ik zeker niet vooraf van het verhaal verwacht). Frey deinst niet terug voor details, want alles wordt tot in de puntjes beschreven. En dan bedoel ik ook wanneer er iemand afgeslacht wordt. Ik kan je één ding verzekeren: het bloed zal in het rond spuiten.

Het moment wanneer alle spelers samen komen vond ik een erg bijzonder moment en ik denken dat het ook één van mijn lievelingsscène is van het verhaal. In tegenstelling tot THG konden wel alleen de gedachten lezen van Katniss, in Endgame lezen we de gedachten van bijna alle spelers. Wat er voor zorgt dat je een band krijgt met de spelers. Frey weet de lezers emoties goed te trickeren. En voor je het weet, weet hij je te beïnvloeden. Genoeg met de vergelijking tussen THG en Endgame, want het valt gewoon weg niet te vergelijken.

Nadat de spelers zijn voorgesteld en samen zijn gekomen barst de strijdt los. Er is maar 1 regel en dat is dat er geen regels zijn. Het spel gaat door totdat de 3 sleutels gevonden zijn en er 1 speler overblijft.

Ik vond het erg bijzonder om te lezen over de verschillende culturen, want elke speler komt uit een totaal ander land. Wat betekent dat ze allemaal anders zijn opgevoed. Het is Frey dan ook gelukt om elke speler zijn eigen stem te geven, elke karakter is totaal anders. Volgens mij werkt Frey ongeveer 7 spelers uit, vandaar dat ik het een prestatie vind.

Endgame is zeker de moeite waard om te lezen, al vind ik dat nogal een understatement. Endgame is een mustread!

Tip: James Frey komt van 12 tot en met 15 november naar Nederland!

Ga jij dit boek lezen?

 

Liefs,

header31-860x280

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *