Onsterfelijk – Julie Kagawa

onsterfelijk-julie-kagawaTitel: Onsterfelijk

Auteur: Julie Kagawa

Verschenen: November 2013

Pagina’s: 447

Uitgever: Harlequin

Waardering: 8/10

Allie doet het onmogelijke: ze sterft om te kunnen overleven. De zeventienjarige Allie moet zien te overleven in een verwoeste wereld waarin vampiers de macht hebben. Nadat een van haar voedselstrooptochten haar bijna fataal is geworden, laat meestervampier Kanin haar kiezen: sterven of een vampier worden. Ze kiest voor het laatste, en dat brengt weer heel andere problemen met zich mee. Wat het betekent om een vampier te zijn, merkt ze pas echt als ze verliefd wordt op de dappere, loyale – en zéér menselijke – Zeke. Wat zal er gebeuren als hij erachter komt wat ze werkelijk is? Haar hart mag dan niet meer kloppen, maar dat wil niet zeggen dat het niet gebroken kan worden…

Na een paar super leuke en hilarische Chicklits gelezen te hebben, moet ik zeggen dat ik toch meer houd van boeken zoals Onsterfelijk van Julie Kagawa. Ik vind het namelijk fijn om te lezen dat de hoofdpersoon precies weet wat ze wil. En dat is: Overleven! Ook al doet de hoofdpersoon Alison/Allie het onmogelijke: ze sterft om te kunnen overleven.

Onsterfelijk is het eerste deel in de Blood of Eden trilogie. Deze serie is heel anders dan The Iron Fey serie. The Iron Fey serie is heel sprookjesachtig opgezet, maar daar vind je in deze serie niets van terug. Beide series kun je dan ook moeilijk vergelijken. De vampiers zijn wrede heersers en veel gruwelijker dan de elven waarmee je in The Iron Fey boeken mee te maken krijgt. In dit boek zijn vampiers zoals ze voor mijn gevoel moeten zijn: gevaarlijke monsters, snel, sterk, ze leven ’s nachts en ze hebben mensenbloed nodig om te overleven.

In het begin van het boek leek het wel alsof we terug in de Middeleeuwen werden gekatapulteerd, maar eigenlijk bevinden we ons in de toekomst. Een toekomst waar vampiers zich niet meer verborgen houden, én het zelfs voor het zeggen hebben. Een toekomst waar de mensen terug middeleeuwse gebruiken hebben ingevoerd zoals publieke terechtstellingen en vazallen die het gepeupel onderdrukken.

Onsterfelijk is geschreven vanuit het perspectief van Alison, in een ik-perspectief. Zo weet je precies wat ze denkt, zegt en voelt. Ik kon mij goed in haar verplaatsen, ze moet ontzettend moeilijke keuzes maken. Ze is een monster, maar het is aan Alison om te beslissen wat voor soort monster ze wordt. Houdt ze vast aan haar menselijkheid of veranderd ze in een zielloos monster? Ze is dapper, ze is aardig, ze kan zich verplaatsen in haar vrienden en ze vecht voor waar ze in gelooft.

Alison is van Aziatische afkomst, iets wat je ook niet vaak ziet in YA boeken. Ze draagt een katana (soort Samoerai zwaard) en kan daar goed mee overweg. Ze laat niet met zich sollen.

Julie Kagawa is zeker gegroeid als schrijfster. Al schreef ze The Iron Fey serie prachtig, het miste iets en daarbij vond ik het verhaal een zeurderige ondertoon hebben. Al maakte ze het voor mij wel helemaal goed in het derde deel.

Misschien komt het dat ik zo erover denk, aangezien ik nou eenmaal houd van een kick-ass hoofdpersoon en dat was Megan zeker niet. Zij had veel hulp nodig van de o zo goddelijke en hilarische mannelijke elven. In tegenstelling tot Alison. Zij weet zichzelf te redden in de bare situatie waar ze in leeft.

Haar hart mag dan niet meer kloppen… Maar ze heeft mijn hart gewonnen!

Heeft Alison ook jouw hart veroverd?

Liefs,

header31-860x280

Personal update #1

superthumb

Gaat de tijd serieus zo snel?! Het lijkt nog geen maand geleden dat de kurk van de fles champagne het plafond raakte en mijn moeder, een vriendin en ik toostten op een nieuw jaar.  En dat jaar is over ander half maand al voorbij!

Vandaag is het zover… Ik maak bekend dat ik stop met de opleiding… Volgens mij is dat geen verrassing, maar ik wilde het toch even melden. Ik ben al gaan kijken naar andere opleidingen en ik denk dat ik een opleiding heb gevonden die beter bij mij past dan de opleiding die staat onder ‘over mij’.

Maar jammer genoeg moet ik helemaal tot volgend jaar september wachten voordat ik kan beginnen met de opleiding. Al moet ik bekennen dat ik het geen probleem vind om een tussenjaar te nemen.

Want er zijn nou eenmaal zoveel dingen op deze aardbol te beleven en als ik moet wachten totdat ik afgestudeerd ben… Dan duurt het nog zo’n 4,5 jaar als ik geluk heb.

superthumb (2)

Een tussenjaar daarvan heb ik altijd van gedroomd om eerlijk te zijn. Oké 9,5 maand (ik heb het over het tussenjaar)… Ook goed. Het is nu officieel de tijd om dingen af te strepen van mijn emmerlijst (Bucket List). Want ik kan wel blijven dromen, maar waarom dromen als ik het ook kan doen? Ik heb nu de tijd.

Ik heb zoveel dingen die ik wil doen en het lijkt me leuk om daarover een keer per maand een update van te geven.

superthumb (1)

Een jaar geleden stopte ik als theatermaakster zodat ik mijn droom als schrijfster waar te kunnen maken… Als je mij een jaar geleden had vertelt dat ik van dag de dag een website zou hebben dan had ik je voor gek verklaard.

superthumb (3)

Maar laat ik nog even niet op de zaken vooruit lopen (dat zal voor mij ook de eerste keer zijn), want er is nog 5% van het jaar te gaan. En hoe ga ik die benutten? In ieder geval door een opzet te maken van mijn emmerlijst even een plan van aan pak maken. Daarbij denk ik dat ik relaxend het jaar uit ga. Wat boeken lezen, films kijken, foto’s plakken, enz. En dan kan ik in 2015 echt bezig gaan met mijn doelen. Klinkt als een plan!

Heb jij ook een emmerlijst? 

Liefs,

header31-860x280

Codenaam Coco – Carmen Reid

Codenaam Coco

Titel: Codenaam Coco

Auteur: Carmen Reid

Verschenen: September 2014

Pagina’s: 336

Uitgever: Blossom Books

Waardering: 8/10

Hoe ver zou jij gaan voor vrijheid? Zou je liegen tegen je familie? De vriendschap met je beste vriendin verbreken? De jongen van wie je houdt volgen, ook als dat extreem gevaarlijk is? Zou je je leven riskeren?
Brussel,1940. Nicole is vijftien als de nazi’s het land binnenvallen. Vastbesloten om terug te vechten, sluit ze zich aan bij het Belgische Verzet. Onder haar nieuwe naam Coco begint voor Nicole een nieuw, gevaarlijk leven als spion. Ze leert dat je op je vijftiende niet te jong bent om een pistool bij je te dragen, een bom te plaatsen en het risico te lopen op gevangenschap, marteling en een gebroken hart. De vraag is niet óf ze gepakt wordt, maar wanneer.

[WAARSCHUWING: plan een dag of een middag vrij en ga er goed voor zitten, want Codenaam Coco houdt je in haar greep. Daarbij kan het zo zijn dat je na het lezen een bookhangover hebt en alleen wilt zitten in een stil hoekje]

De tweede wereldoorlog was een verschrikkelijke tijd, dat blijkt weer wanneer je dit beeldende verhaal leest van Carmen. Ze beschrijft gedachten van een jong meisje, Nicole,  die op de dag dat de Duitsers Brussel binnen vallen, volwassen moet worden.

Nicole kiest ervoor om het onmogelijke te doen en dat is zich aan te sluiten bij het verzet. Als 15 jarige deinst ze nergens voor terug, maar wat is de prijs die ze daarvoor moet betalen? Ze is jong, ze zit nog op school en wordt verliefd. Maar in tijd van oorlog weet je niet hoeveel tijd je nog hebt, voordat je wordt meegenomen of erger… Daardoor heeft het verhaal veel emoties en gebeurd er zoveel tegelijkertijd,  maar gelukkig heeft Carmen een manier gevonden om alles rustig te brengen.

Codenaam Coco leest erg snel en gemakkelijk weg. Carmen heeft een erg fijne schrijfstijl waar ik van kan genieten.  Het verhaal heeft mij echt weten te raken, de emoties die ik voelde bij dit boek liepen zo door elkaar. Ik kon het wel uitschreeuwen over alles erge die in dit boek gebeuren, maar die ook echt gebeurd zijn tijdens WO2. Maar tegelijk voelde ik me moediger dankzij de hoofdpersoon, dit komt omdat ik zo in het hoofd zat van Nicole.

Ga jij Codenaam Coco lezen?

Liefs,

header31-860x280

Verslag Carmen Reid met spoilers van Codenaam Coco

Gisteren melde ik al in mijn verslag van de Meet & Greet met Carmen dat er vandaag een verslag online zou komen die spoilers bevatten van Codenaam Coco. Dus als je Codenaam Coco nog NIET hebt gelezen raad ik je aan om nu niet meer verder te lezen!

Codenaam Coco bevat verschillende aspecten van de oorlog, want niet alleen het verzet speelt een rol in het boek maar ook: de gevangenis, concentratiekamp en de ontsnapping. De reden dat Carmen hiervoor heeft gekozen is omdat deze gebeurtenissen ook daadwerkelijk zijn gebeurd en ondanks dat het vrij veel is denkt Carmen dat ze er goed aan heeft gedaan om alles te benoemen.

Wanneer Nicole is ontsnapt uit de vrachtwagen die haar terug zou brengen naar het kamp loopt ze dagenlang in een bos. Maar dan opeens loopt ze tegen een kindsoldaat aan… Ook dit stukje is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Carmen heeft voor dit stukje in het boek onderzoek gedaan in een museum.

DSC_0277[1]

Op een gegeven moment komt Nicole erachter dat de Havik haar vader is en dit gedeelte heeft de man van Carmen bedacht. Haar man had ooit een boek gelezen over een een verzetsgroep en daarvan wisten ze niet wie de bommen maakte. Dit werd gedaan zodat niemand namen kon doorspelen als iemand van de verzetsgroep werd opgepakt. Dit vond Carmen zo’n goed idee dat het verwerkt is in het boek.

Aan het einde van het boek kom je als lezer erachter dat het vriendje van Nicole gestorven is. Hiervoor heeft Carmen zich laten inspireren op het verhaal van Anne Frank en haar vriendje.

Ik vond het einde erg bijzonder, aangezien het verhaal zich afspeelt een paar jaar na de oorlog en Nicole bij het graf staat van verzetsgroep K. Carmen vertelde dat ze het einde ongelooflijk vaak heeft herschreven. Eerst wilde ze dat een oude vrouw die in het verhaal voor komt langs het graf loopt en dat de oude vrouw het verhaal tot een einde zou brengen. Maar dit vond Carmen geen optie. Vervolgens bedacht Carmen dat het misschien leuk zou zijn dat Nicole vele jaren na de oorlog met haar man en kinderen naar het graf zou gaan. Maar ook dit einde voelde niet goed. Carmen kreeg vervolgens het idee om Nicole langs het graf te laten gaan een paar jaar na de oorlog. Carmen hoopte hiermee te bereiken dat de emotie intenser zou overkomen. En voor mij is dat zeker gelukt. Aanstaande woensdag komt mijn recensie van Codenaam Coco op de site te staan.

Vond jij het leuk om een verslag te lezen met inside information over het boek? 

Liefs,

header31-860x280

1 153 154 155 156 157 162