De Ijzerkoningin – Julie Kagawa

De IJzerkoningin

Titel: De Ijzerkoningin

Auteur: Julie Kagawa

Verschenen: Maart 2013

Pagina’s: 381

Uitgever: Harlequin

Serie: The Iron Fey #3

Waardering: 7/10

[Deze recensie kan spoilers bevatten voor wie deel 1 en 2 niet hebben gelezen]

Mijn naam is Meghan Chase.

Ik dacht dat het voorbij was. Dat Ash en ik eindelijk samen konden zijn nu we allebei verbannen zijn uit Nimmernimmer. We hebben een hoge prijs moeten betalen, maar het was het waard. Alleen, is het wel echt voorbij? Hoef ik geen moeilijke keuzes meer te maken? Geen offers meer te brengen voor de mensen van wie ik hou?

Nou, niet dus!

De valse koning van het IJzerrijk zit achter me aan. Hij is uit op mijn magische krachten. Krachten die ík niet begrijp of kan beheersen, maar die hém oppermachtig zullen maken.

Tegelijkertijd blijk ik de enige te zijn die hem kan tegenhouden. De enige die kan voorkomen dat het oprukkende ijzer heel Nimmernimmer vernietigt. Waarschijnlijk krijg ik er spijt van, maar dat zien we dan wel weer. Eerst maar eens leren hoe ik een zwaard moet vasthouden en hoe ik die magie onder de knie krijg.

Eén ding is zeker: het wordt erop of eronder. Voor mij, voor Ash, voor ons allemaal…

Dit deel begint bij Meghan en Ash die op weg zijn naar Meghans familieleden, ze heeft hen al een tijd niet gezien en mist ze enorm. Dit is het moment waarop ze bijna ontvoerd worden door kleine wezentjes. Want waar Meghan en Ash denken een vredige relatie te hebben en een nieuw leven te kunnen beginnen, is het in Nimmernimmer chaos. Er is een nieuwe IJzerkoning op de troon gekomen, ‘De valse koning’. Deze koning wil aan de macht komen en probeert de andere hoven ten val te brengen. Zomer en Winter trekken samen ten strijde. Na al flink wat strijders verloren te hebben, zijn de koning en koningin het erover eens dat Meghan hun enige hoop nog is. Meghan heeft immers al eens eerder een IJzerkoning gedood. Om haar over te halen wordt besloten dat wanneer de valse koning uitgeschakeld is Meghan, Ash en Puck terug mogen keren naar Nimmernimmer. Meghan stemt hiermee in, maar er is een probleempje. De IJzerkoning wil haar namelijk dolgraag uitschakelen, zodat hij háár magie over kan nemen en hierdoor de volledige macht zal hebben…

Yes, ein-de-lijk! Megan is een sterke heldin, die geen hulp nodig heeft van mannen (mannelijke fea). Of nou ja bijna niet, want de opgave die Megan in dit derde verhaal moet halen is onmogelijk zonder hulp. Maar wat ik wilde zeggen is dat ik Megan in de eerste twee delen zo af toe een echte zeur vond en een persoon die altijd hulp nodig was. Het werkte op mijn zenuwen! Gelukkig werden de hoven zo mooi beschreven dat ik door  bleef lezen, want anders was ik denk ik al ergens gestopt in boek 1.

Dit deel van de serie wordt erg rustig opgebouwd dat stoorde mij totaal niet. Misschien ook omdat ik op het moment dat ik het boek las er even aan toe was. Maar zodra het verhaal opgang kwam kon ik het boek niet meer neer leggen.

Het verhaal gaat steeds dieper en dieper. Dit maakt het steeds spannender en leuker om te lezen. Meghans personage ondergaat veranderingen en wordt volwassener, wat erg bijzonder is om te lezen. (Dit zorgde ervoor dat ik het leuker vond om te lezen.) Naast de serieuze kanten aan het verhaal, blijven alle gekke en leuke wezentjes steeds terugkomen.

Toen ik dit boek uit had wilde ik meteen beginnen aan het volgende deel De Ijzerprins en daarvan zal volgende week een recensie op TBW verschijnen.

Wat vind jij van The Iron Fey serie? 

Liefs,

header31-860x280

 

Unboxing #1

Hebben jullie mijn Bucket List al gezien? Daarin staat dat ik wil gaan vloggen! En hoe kan ik dat nou beter uitproberen dan door een unboxing video op te nemen? 

Helaas heb ik de camera verkeerd gefocust, maar het probleem bij een unboxing video is, is dat je maar één kans krijgt om het goed te doen. Ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden.

Zal ik vaker filmpjes opnemen? 

Liefs,

header31-860x280

Bloedband – Julie Kagawa

bloedband-julie-kagawa

Titel: Bloedband

Auteur: Julie Kagawa

Verschenen: Mei 2014

Pagina’s: 448

Uitgever: Harlequin

Serie: Blood of Eden #2

Waardering: 8/10

Recensie Blood of Eden #1: http://thatblondewoman.com/?p=353

Bloed spreekt tot bloed… dat is het enige wat nog geldt in Allies leven.
Nu ze Zeke, de jongen op wie ze verliefd is, heeft moeten achterlaten in Eden, heeft Allie nog maar één doel voor ogen: haar maker, Kanin, redden uit de klauwen van de psychopatische vampier Sarren. En ze voelt dat ze niet veel tijd meer heeft. Het spoor leidt haar naar haar geboorteplaats, de plek waar het allemaal begonnen is. Als ze daar aankomt, blijkt Sarren met het dodelijke roodlongvirus te hebben geëxperimenteerd, waardoor nu niet alleen mensen maar ook vampiers groot gevaar lopen…
Wanneer zelfs de eeuwigheid niet voor altijd lijkt te zijn, komt Allie voor een hartverscheurende keuze te staan…

WAARSCHUWING! Dit boek is zeker niet geschikt voor mensen met een zwakke maag! Als ik kijk naar de gruwelijkheid die voorkomt in dit boek heeft Julie Kagawa zichzelf zeker weten te overtreffen. De afgescheurde lichaamsdelen hangen aan het plafond! Misschien had ik dat stukje beter niet kunnen lezen om 12 uur s nachts, want toen ik rond die tijd naar de wc ging en iets boven mij zag hangen, was ik doodsbang dat Sarren me ging vermoorden. Conclusie: Het was mijn bloesje die aan de waslijn hing….

De eerste zin; “Op het moment dat ik de bar binnen liep, rook ik bloed”. Wekte meteen mijn interesses en begon ik als een snel trein dit boek door te lezen.Bloedband begint een paar maanden later, nadat Allie Zeke heeft achtergelaten in Eden. Allie begint aan haar zoektocht naar haar maker, de man die haar een keuze bood. De bloedlijn lijdt haar de weg. Tijdens haar reis krijgt Allie onverwachts gezelschap. Noodgedwongen reizen ze samen verder om samen hun krachten te bundelen tijdens een race tegen de klok om Sarren’s plannen te verhinderen.

Net zoals Onsterfelijk is ook Bloedband opgedeeld in delen, dat leest erg fijn en ben je meteen benieuwd naar het volgende hoofdstuk. Julie Kagawa heeft me dan ook meerdere malen weten te verrassen. Als ik dacht: “O, pfff duidelijk dit gaat er zo gebeuren let maar op”. Dan gebeurde dat ook, maar nooit met de persoon die ik in gedachten had.

Daarbij wordt er weinig rust gegeven aan de lezer. De hoofdpersonages zijn nog maar net ontsnapt uit een moeilijke situatie, terwijl het volgende probleem al op hun staat te wachten. Bloedband bevat veel actie en doordat elke actie of beslissing fataal kan aflopen voor de karakters, is de spanningsboog in dit boek vrijwel continu gespannen.

De personages zijn heel goed uitgewerkt, aangezien ook de imperfecties genoemd worden maakt dit verhaal realistischer. Bovendien lijkt het wel alsof die lugubere aspecten die ik eerder had genoemd ervoor zorgen dat het verhaal geloofwaardiger wordt.

Het is een erg fijn boek om te lezen en ik kijk nu al uit naar deel 3!

Kun jij goed tegen grafische scènes in boeken?

Liefs,

header31-860x280

 

1 107 108 109 110 111 114