Start YA-boekenweek Rotterdam

Afgelopen zaterdag ging ik voor de start van het YA boekenweek naar boekhandel Donner in Rotterdam. Een lang maar gezellig dagje.

DSC_0002Een uur te vroeg zat ik daar met mijn goede gedrag naar het podium te staren. Gelukkig is de boekhandel groot genoeg om bijna te kunnen verdwalen, dus liep ik nog een paar rondjes. Langzaam werd het al drukker en ging ik alvast een plekje uitzoeken. Al snel kwamen Manon en Lisanne van het Best of YA team 2015 aan gelopen en kletsten we er op los over van alles en nog wat. Even later voegden Melisa en Esmee ook bij ons.

DSC_0003

Presentator en auteur Edward van de Vendel vertelde het publiek wat er ging gebeuren deze dag en om eerlijk te zijn was ik daarna not amused.

DSC_0004

Als eerste gingen er 5 young adults voor lezen van het project ABC yourself, daarna panelgesprek om af te sluiten met nog 5 young adults. Ze gingen voorlezen uit hun eigen geschreven werk. ABC Yourself is namelijk een project van Edward van de Vendel die motiveert en stimuleert jonge mensen om te schrijven. Ik vond het wel leuk, maar 10 was gewoon te veel. Daarnaast had ik gehoopt om meer te horen van de schrijvers die Donner had uitgenodigd om te komen, maar helaas pas op het einde werd daar een soort van aandacht aan besteed.

Het was zeker een volle bak! Mij kan je zien in dat groene jasje in het midden van de foto.

DSC_0008

Van links naar rechts: Marcel van Driel (auteur), Myrthe Spiteri (uitgever Blossom Books), Jean Christophe Boele van Hensbroek (uitgever Lemniscaat), 2 medewerkers van Donner waarbij de meest rechtse de leesclubs doet (mijn excuses deze namen kon ik niet vinden helaas en herinner ik mij ook niet meer).

DSC_0010

Het panelgesprek was zo ontzettend gaaf! Er vond meteen een discussie plaats over de vragen ‘Wat is young adult?’ en ‘Wat hoort niet bij young adult?’. Daarnaast hoort John Green wel tussen de YA te staan in de boekhandel? Lemniscaat vindt van niet, say what? Hun vinden het beter bij de romans passen. Oké check, dat begrijp ik een klein beetje. Persoonlijk vind ik het een echt YA boek.

Het panelgesprek mocht van mij langer duren, maar helaas kapte de presentator van de dag de discussie al veel te snel voor mijn gevoel af. Om weer terug te gaan naar de laatste 5 jonge schrijvers. Erg jammer want de discussie die ontstond was erg interessant ook veel mensen uit het publiek hadden vragen en een mening die ze wilden laten horen. Niet te vergeten de schrijvers die er deze dag ook aanwezig waren. Balen, want dit had zo leuk kunnen uitpakken. Maar de kans werd er niet voor gegeven.

DSC_0014

Manon en Lisanne gingen alvast klaar staan om de goodiebags uit te delen, nadat de laatste 5 jonge schrijvers aan de beurt waren geweest.

DSC_0016

Nou dat was het programma, daarna was de kans op een handtekening te vragen van één van de auteurs die aanwezig waren of een praatje te maken. Jammer genoeg was dat best wel kaal, ondanks dat de tafels mooi aangekleed waren. Het had er eerder mee te maken dat het behoorlijk awkward voelde. Sommige schrijvers hebben een hele open houding de ander weer niet. Daarnaast vond ik het soms best lastig om even een praatje te maken aangezien sommige auteurs met elkaar aan het kletsen waren. Geen probleem maar dat maakte voor mij als lezer het behoorlijk lastig om er tussen te komen.

Je kon merken dat de nadruk op het event echt lag op ABC Yourself, wat het voor de andere auteurs het ook best lastig maakte aangezien ze allemaal alleen maar voorgesteld waren. Dat was het.

Ondanks alles was het een hele gezellig middag met de meiden en heb ik nog een leuk praatje gehad met Myrthe Spiteri (uitgever Blossom Books, Sandra (uitgeverij Best of YA) en Kirsten (uitgeverij Best of YA).

DSC_0020

De ontzettend gave goodiebag!

DSC_0017

Een goed gevulde tas! Het panelgesprek was erg leuk, mijn vriendinnen waren er en ik heb een handtekening van Helen Vreeswijk en Tiny Fisscher. Dus mijn dag was helemaal goed. Als afsluiter van de dag heb ik nog gegeten met Melisa, Esmee en Manon op het station. Helaas moest Lisanne meteen naar huis, maar dat mocht de pret niet drukken.

DSC_0019

(Deze über gave dropjes zaten ook in de goodiebag!)

Samen met Manon stapte ik in de trein en zo hadden we nog een heel leuk gesprek. Het was zo leuk dat ik er met haar bij Utrecht uitstapte om ons gesprek voort te zetten. En natuurlijk nog even te kijken in de Bruna op het station.

Vind jij John Green meer passen tussen de YA of zie je het boek liever tussen de Romans?

Liefs,

  header31-860x280

Recensie Boy7 Live On Stage & Dagverslag

Afgelopen zondag was ik samen met vrienden naar de première geweest van Boy7 Live On Stage! Een maand terug mocht het Best of YA promotieteam al naar de doorloop (http://thatblondewoman.com/?p=523) en wauw de doorloop was al ontzettend tof, maar de première was epic! 

Waar ik ook naar toe ga, het komt er vaak op neer dat ik ver moet reizen. Dat krijg je als je in het noorden woont en er geen fatsoenlijke aansluitingen zijn. Maar hé, dat zal mijn dag niet stuk krijgen, want ik kon niet wachten om naar de première te gaan!

Om even het geheugen op te frissen, dit is waar het verhaal omgaat:

“Een jongen komt bij in een snikhete, kale grasvlakte. Hij weet niet hoe hij daar terechtgekomen is, waar hij vandaan kwam en zelfs niet meer hoe hij heet. Gelukkig vindt hij een rugzak met daarin een telefoon. Hij wil het alarmnummer bellen, maar ziet dat hij een voicemailbericht heeft. Hij hoort: ‘wat er ook gebeurt, bel in geen geval de politie!’ En hij weet één ding zeker: dat is zijn eigen stem. Met behulp van de spullen in de rugzak gaat hij op zoek naar zijn verleden. Maar zolang hij zich niets herinnert, durft hij niemand te vertrouwen. Stap voor stap komt hij dichter bij de verschrikkelijke waarheid.”

Boy7 Live On stage is gebaseerd op de bestseller van Mirjam Mous Boy7.

Recensie Boy7 Live On Stage

Het gene wat je ziet zodra je de zaal binnenkomt zijn: hekken, een berg zand en iets wat daar tegenaan ligt. Het licht ging uit en een scherm aan, er werd een stukje van een documentaire laten zien. En nee dat was zeker niet suf, want er wordt iets bijzonders ingeleid waar het stuk verder op borduurt. Dan begint het… Je wordt meteen meegevoerd in het verhaal zodra de spotlight aan gaat. De emoties vliegen in het rond net zoals bij de eerste doorloop.

Het scherm waarop om de zoveel tijd een filmpje of iets anders wordt laat zien, ondersteunt het stuk goed en voegt waarde toe aan het verhaal.

Met 5 acteurs en weinig attributen wordt het podium continu omgezet in een andere setting of juist geswitcht tussen 2 bepaalde ruimtes. Het scherm en lichttechniek helpen hier ook een handje bij.

Tijdens de doorloop was al te zien dat er lichamelijk veel gevraagd wordt van Sam/Boy7 gespeeld door Baue van Leyden. Maar tijdens de voorstelling viel het mij op dat het ook zwaar was voor Louis/Boy6 gespeeld door Guillermo Hilversum. Na de voorstelling had ik hem nog gesproken en hij vertelde mij dat zijn hele nek vast zit. Maar Guillermo gaat gewoon door! Wat een doorzettingsvermogen.

Het was erg fijn om te zien dat de acteurs nog beter op elkaar ingespeeld zijn, dan dat ze al waren met de doorloop. De dialogen gaan vlot zonder dat ze onnatuurlijk aanvoelen.

Naast dat de acteurs het geweldig deden wil ik een speciaal moment creëren voor de mensen van het licht- en geluidstechniek. Want wauw, ik heb zelden een performance gezien waarbij de techniek zo on point is als bij deze voorstelling. Vooral het lichtontwerp is werkelijk schitterend! Combineer dat met bijzonder geluidseffecten en daar staat een pracht theaterstuk.

Alleen het einde is het deel waar ik wat minder tevreden over ben. Het lijkt afgeraffeld en het gaat te snel voor mijn gevoel, waardoor ik het niet goed kon verwerken wat er zo juist gebeurd was. Daarbij schrap a.u.b. die laatste zin! Die is nog cheesy’er dan de cheesy crust!

Waardoor ik het einde uit het boek mooier vond. Ik heb het boek nog niet gelezen, maar ik heb mij laten spoileren. Al begrijp ik de keuze van het theaterstuk wel, want je wilt de mensen met een fijn gevoel naar huis laten gaan. Het einde van het boek zou wel ruw zijn, maar gelukkig is het wel een 12+ voorstelling en daardoor zie ik andere mogelijkheden met het einde.

In ieder geval is Boy7 een voorstelling voor iedereen boven de 12 jaar. Ook de ouders zullen het geweldig vinden. Het theaterstuk is spannend, krachtig, goed acteerwerk, on point licht- en geluidstechniek. Ik wens iedereen alvast veel plezier die ook naar Boy7 gaan.

Borrel & Foto’s

Na de voorstelling was ik samen met andere mensen van zowel het oude als het nieuwe Best of YA promotieteam uitgenodigd voor de borrel. En daar zeggen wij geen nee tegen. Esmee (leesmee.nu) had Mel Wallis De Vries gepot voordat de voorstelling begon. En als grote fan van haar kon ze het niet laten om tijdens de borrel samen met mij erop af te gaan. Dat leverde een leuk gesprek op en een paar leuke foto’s!

DSC_0738

DSC_0740

Niet veel later kwam Mirjam Mous aangelopen. En we konden het natuurlijk niet laten om ook even met haar een babbeltje te maken. Mirjam is erg trots op het theaterstuk en kon zich net zo goed met Sam meeleven als toen ze het boek zelf schreef. Dat is zeker een groot compliment voor Boy7 Live On Stage!

DSC_0741

Yeah, fotomoment! Na even wachten kwamen de acteurs van de trap gelopen en werden ze met luid geklap ontvangen.

DSC_0744

Sommigen van onze groep bleven met elkaar wachten, want wij wilden heel graag nog even met een paar acteurs spreken. Natuurlijk gaven wij ze wel eerst de ruimte om bij te kletsen met familie en vrienden.

DSC_0745

(Rosa, Guillermo en ik) 

DSC_0754

(Tim, ik, Sanne/Lara, Rosa en Melisa)

DSC_0757

(Melisa, Baue, Rosa en ik)

Na een gezellige middag/avond liepen we met een omweg terug naar het station om daar bij de Julia’s te eten. Want hé we hadden nu wel erg veel zin in Italiaans eten. Sorry, Inside Joke, je zult deze grap begrijpen als je de voorstelling hebt gezien. Dus ik zou zeggen bestel je ticket snel, want deze voorstelling is geweldig om te zien!

Ga jij naar Boy7 Live On Stage?

Liefs,

header31-860x280

Interview P.C. Cast #2

Nog steeds ben ik aan het nagenieten van afgelopen zaterdag, want wat was het toch gezellig en een leuke ervaring! Maar in mijn verslag van afgelopen zondag heb ik veel dingen weggelaten, aangezien het anders een heel lang verslag zou worden. Maar ik wil jullie niets onthouden, dus hier is deel 2 van het interview in de vorm van leuke feitjes en weetjes.   

[Tijdens het schrijven van dit verslag heb ik geprobeerd om de spoilers uit het verslag te laten. Wel is het handig dat je tenminste één boek hebt gelezen van de serie of weet waar de serie over gaat om het interview te begrijpen. Ik raad je aan om eerst deel 1 van het interview te lezen: http://thatblondewoman.com/?p=610]

DSC_0576

Personages

  • Stevie Rae is gebaseerd op het typische meisje uit Oklahoma.
  • Damien is gebaseerd op een leerling die P.C. Cast had. Deze jongen heet in het echt John en hing altijd rond bij het lokaal van P.C. John heeft zelf gekozen voor de naam Damien en hij heeft ook bepaald dat Damien op jongens viel.
  • De tweeling zijn eigenlijk twee volwassen. Daarvan bestaat Shauna echt en dat is ook haar echte naam. Erin is verzonnen.
  • Aphrodite is gebaseerd op P.C. Cast haarzelf (Zei ze met een roodblosje op haar wangen).

 

Random feitjes en weetjes

  • Als P.C. mocht kiezen dan zou ze zelf voor de affiniteit aarde kiezen. Of dieren.
  • P.C. kan niet fonetisch spellen doordat ze op jonge leeftijd al volwassen boeken las.
  • Op haar 9de jaar las ze Lord of the Rings.
  • Op haar 11de jaar las ze Romeo en Juliet.
  • P.C. Schrijft boeken die ze zelf als lezer ook zou willen lezen.
  • Het raarste wat P.C. ooit heeft meegemaakt is dat er een vrouw was op Comic Con die aan haar en Kristen vroeg of hun de vrouw haar baby’s wilde signeren. Het bleken poppen te zijn gemaakt van haar.
  • P.C. Cast is een feminist en wil met haar boeken een boodschap overbrengen aan haar lezeressen.
  • Parthalon deel 1 vindt P.C. Cast het leukste boek die ze zelf heeft geschreven.
  • Ze edit haar boeken door het hardop voor te lezen aan haar man.
  • De man van P.C. heeft al haar boeken gelezen.
  • Als ze één van de karakters uit de serie tot leven kon wekken dan zou dat Lenobia of Nux zijn.
  • Als ze één van de personages uit haar boeken in het echt moest vermoorden dan zou het de moeder van Aphrodite zijn (daarvoor is geen uitleg nodig lijkt mij).
  • De favoriete tv series van P.C. zijn: Grimm, Vikings en American Next Top Model.
  • Ze is altijd al bezig in haar hoofd met het schrijven van de volgende serie boeken, terwijl ze in het echt nog bezig is met het afschrijven van een andere serie.
  • De paarden van Lenobia, Black en Bonnie zijn in het echt de paarden van P.C.

DSC_0614

Kristen

  • De bijnaam van Kristen (gegeven door P.C.) is chicken. Dit heeft te maken met de initialen van Kristen, K.F.C.
  • Kristen is voor de Huis van de nacht serie, meer een editor geweest dan co-auteur van het verhaal.
  • Kristen en P.C. zijn erg close.
  • Daarom is het voor hen ook geen moeite om sexy moments te schrijven voor de Huis van de nacht-serie.

Wat wist jij nog niet van P.C. Cast?

Liefs,

header31-860x280

1 10 11 12 13 14 16