De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine – Ransom Riggs

De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine (De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine, #1)

 

Titel: De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine

Auteur: Ransom Riggs

Verschenen: maart 2012

Pagina’s: 383

Uitgever: Clavis

Waardering: 6/10

Ik wil uitgeverij Clavis bedanken voor het sturen van een recensie-exemplaar.

Een mysterieus eiland. Een verlaten weeshuis. Een vreemde verzameling bizarre foto’s. Als kind had Jacob een speciale band met zijn grootvader, die hem bizarre verhalen vertelde over zijn jeugd en die een collectie vreemde foto’s van bijzondere kinderen bezat. Na het tragische verlies van zijn grootvader reist de zestienjarige Jacob naar een afgelegen eiland in Wales, waar hij de ruïnes ontdekt van een verlaten tehuis voor kinderen. Wanneer Jacob de verlaten kamers van het tehuis verkent, blijkt dat de kinderen van het tehuis meer dan alleen bijzonder waren. Misschien waren ze wel gevaarlijk. Misschien was er een goede reden om hen geïsoleerd op het eiland te laten wonen. En misschien zijn ze nog steeds in leven …

Van jongs af aan is Jacob al erg hecht met zijn grootvader. Je kan merken dat de hoofdpersoon erg tegen zijn opa opkijkt. Zelfs de paranoïde neigingen van opa Portman doen nauwelijks af aan het respect dat Jacob voor zijn grootvader heeft. Op de avond dat Opa Portman sterft, geeft hij Jacob een onduidelijke laatste boodschap. Je begint de spanning te voelen, toch blijft het verhaal de eerste helft van het boek erg rustig opgebouwd. Na de eerste helft kwam er behoorlijk wat informatie op mij af, gelukkig was dat meer dan welkom. Aangezien ik vol vragen zat.

Het verhaal bevat een aantal interessante en onverwachte plotwendingen. Ik had namelijk onder andere van te voren niet de plek verwacht waar het verhaal zich afspeelt. Voor de rest had ik heel erg gevoel alsof de schrijver totaal geen haast had. Dit zorgde er voor dat ik het verhaal net een tikkeltje te langzaam vond.

Een sterk punt van het boek is dat mijn kijk op de bijzondere kinderen regelmatig veranderde. Op sommige momenten zat ik mij af te vragen of alles wel zo rooskleurig is als het op eerste gezicht lijkt. Daarnaast heeft het verhaal een eigen unieke sfeer die wisselt tussen de dag van vandaag en het leven aan het begin van de tweede wereldoorlog.

Riggs heeft een extreem creatieve schrijfstijl die erg beeldend is. Misschien soms iets te, waardoor het verhaal dan ook even wat trager liep. Ondanks dat genoot ik wel ontzettend van die prachtige zinnen.

Aan de hand van bijzondere foto’s (zoals je op de cover ziet) schreef Riggs het verhaal. Elke foto heeft wel iets merkwaardigs, excentrieks, grappigs of soms zelfs iets engs te ontdekken. De foto’s en het verhaal vormen één prachtig geheel.

De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine is een bijzonder boek die het voor mij niet helemaal was. De eerste helft van het boek moest het verhaal heel erg opgang komen. Maar door Riggs zijn mooie beschrijvingen en het gebruik van foto’s, maken dat dit boek moeilijk naast je neer te leggen is. Zeker een aanrader wanneer je zin hebt om totaal iets anders te lezen.

Heb jij De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine al gelezen?

Liefs,

header31-860x280

4 reacties

  • Dit boek lijkt mij zo’n rollercoaster, maar toch wil ik hem erg graag lezen

  • Jammer dat-ie tegenviel! Ik heb ‘m een paar jaar geleden gelezen en was er erg van onder de indruk. Deel twee staat ook in mijn boekenkast en deel drie komt bijna uit, dus ik ga deel één snel eens herlezen om de rest te kunnen verslinden!

  • Ik ben er nog niet helemaal uit wat ik er van vind. Ik moet nog ongeveer 100 pagina’s en ik vond het begin inderdaad ook heel langzaam. Maar nu begint er wel iets meer vaart in te komen en heb ik idd al wat verrassende plotwendingen gezien. Hopelijk is het boek snel uit, want ik ben wel benieuwd hoe het gaat aflopen, hihi.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *