De kruisdraagster – Lydia Schwarz

De kruisdraagster

Titel: De kruisdraagster

Auteur: Lydia Schwarz

Verschenen: november 2015

Pagina’s: 461

Uitgever: Callenbach

Waardering: 8/10

Ik wil Uitgeverij Callenbach bedanken voor het sturen van een recensie-exemplaar.

Anna woont in de perfecte wereld. Vrijheid, gerechtigheid, tolerantie en vrede zijn in het Europa van de 22e eeuw werkelijkheid geworden. Door een uitgebreid systeem leeft iedereen het volmaakte leven, zonder ziekte en werkloosheid. Alle landen werken samen en oorlogen zijn verleden tijd. Voor iedereen wordt gezorgd, ieders identiteit is bekend en ieders schreden worden gevolgd. Maar Anna is niet hetzelfde als de mensen om haar heen. Niemand weet dat zij met gevaar voor eigen leven thuis een groot geheim bewaart.

Een verhaal die zich afspeelt in een dystopische wereld? En een verhaal die zich afspeelt in Europa? Yup, ik ben fan! Voor ik het wist had ik het boek in mijn handen en begon ik met lezen. Het is een dikke pil met kleine lettertype, toch weerhield het mij niet om het boek te gaan lezen.

Het boek leest heerlijk weg. Stukje bij beetje laat de auteur je kennismaken met een wereld die zij heeft gecreëerd. Je zou zeker niet zeggen dat De kruisdraagster door een debutante is geschreven wanneer je kijkt naar de worldbuilding. Ik vind dat het verhaal erg goed in elkaar is gezet, met veel details en lang niet alle plottwisten zag ik aankomen.

De kruisdraagster is een spannende serie over christenvervolging in een verre toekomst, waarin christenen ondergronds wonen en hun leven niet zeker zijn. Ik had geen idee wat ik mij moest voorstellen bij de christenvervolging voordat ik het boek had opgepakt. Het is namelijk niet een onderwerp die vaak voorkomt in een dystopische YA.

Naast dat de auteur een nieuwe wereld in het boek heeft opgebouwd, voel je tegelijkertijd wat Europa zo authentiek maakt. De gebouwen, cultuur en de manier van doen en laten van de mensen. Je kan goed merken dat dit boek is geschreven door een European en dat vind ik erg verfrissend naast de dystopische boeken van Amerikaanse auteurs. Lydia doet zeker niet onder aan deze auteurs. Juist omdat haar verhaal zo herkenbaar voor mij was, heeft dit boek een speciaal plekje in mijn hart gekregen.

Tijdens het lezen waren er 2 momenten dat ik even een ‘hobbeltje’ over moest, naar mijn idee werd het dan too much. Hiermee bedoel ik, dat ik het verhaal een beetje te zweverig vond en dat ik op die momenten even niet meer wist hoe het verhaal verder zou gaan. Na deze momenten werd ik beide keren verrast door een plottwist en een nieuwe toevoeging aan het verhaal.

Wanneer je De kruisdraagster gaat lezen dan raad ik je aan om ruimdenkend aan het verhaal te beginnen. Het Christendom speelt een grote rol binnen het verhaal, een onderwerp die ik erg boeiend vind voor een dystopische YA. Daarnaast laat Lydia volledig in het midden waar jij als lezer in gelooft. Daardoor las het verhaal erg fijn en had ik niet het gevoel dat mij iets werd opgedrongen.

Tijdens het lezen van het boek viel mij de grote woordenschat en zinstructuren op, die worden gebruikt in het boek. Voor mijn gevoel las ik geen zin hetzelfde en er was geen enkele overbodige herhaling. Erg knap voor zo’n dik boek!

Naast de grote woordenschat en zinsopbouwen vond ik de manier van beschrijven prachtig, het leek haast wel filmisch! Bepaalde stukken tekst waren haast filosofisch. De kruisdraagster vertelt niet alleen een verhaal, maar het boek heeft ook een duidelijke boodschap.

Ga jij De kruisdraagster lezen?

Liefs,

header31-860x280

7 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *