Duizend hoog – Katharine McGee

32741629

 

Titel: Duizend hoog

Auteur: Katharine McGee

Verschenen: november 2016

Pagina’s: 430

Uitgever: Moon

Waardering: 7/10

Ik wil uitgeverij Moon en De Gouden Zebra bedanken voor het opsturen van een recensie-exemplaar.

Welkom in Manhattan, New York, 2118.

Het smetteloze uiterlijk van LEDA COLE verbergt een geheime verslaving aan drugs die ze nooit had moeten proberen en aan een jongen die ze nooit had mogen aanraken.

ERIS DODD-RADSONs heerlijke, zorgeloze leventje stort in wanneer ze geconfronteerd wordt met een vreselijk verraad.

Door haar baantje op een van de hoogste verdiepingen raakt RYLIN MYERS verzeild in een wereld – en een liefde – die ze zich nooit had kunnen voorstellen… maar kan ze haar oude leven nog wel trouw blijven?

WATT BAKRADI is een techgenie met een groot geheim: hij weet alles van iedereen. Maar wanneer hij wordt ingehuurd om iemand te bespioneren voor een meisje van boven in de Toren, raakt hij verstrikt in een web van leugens.

En boven iedereen op de duizendste verdieping woont AVERY FULLER, het meisje dat genetisch perfect ontworpen is. Ze lijkt alles te hebben, maar wordt gekweld door het enige dat ze nooit zal kunnen bezitten.

Temidden van adembenemende innovatie en high tech luxe, proberen vijf tieners hun plek te veroveren op de top van de wereld. Maar wanneer je zo hoog bent, kan je heel diep vallen…

Een boek dat werd omschreven als Gossip Girl maar dan ver in de toekomst? Dat klonk meteen als een boek die bij mij past. En dus was ik ook direct nieuwsgierig naar Duizend Hoog. Ik ben groot fan van Gossip Girl, ik heb de boeken nooit gelezen, maar wel de TV serie gezien. Niet gewoon gezien, maar echt verslonden. Vandaar dat het boek mij meteen aansprak.

In het begin van het boek vond ik het best lastig om in het boek te komen. Elk hoofdstuk is een ander perspectief aan het woord en ik moest daar behoorlijk aan wennen in Duizend hoog. Wat wel erg fijn is dat elke perspectief zo’n anders is, dat het eenvoudig is om ze uitelkaar te halen. Desalniettemin moest ik mezelf door de eerste honderd bladzijden heen sleuren. Het verhaal is in het begin nogal verwarrend dit in combinatie met meerdere POV’s, een toren waar uitleg over nodig was en die zich in de toekomst afspeelt. Uiteindelijk komen alle verhaallijnen op een leuke manier samen, maar toch was het niet een fijn begin van het boek.

De toren zelf is een bijzondere gedachten, waarbij ik het idee heb dat het helemaal niet ver van de waarheid ligt in de toekomst. De technische snufjes, hovercrafts die overal heen vliegen, een hele stad in één toren. Ik vond het leuk om over de toren te lezen en hoe alles daar in elkaar zat en de desbetreffende rangorde. Ik kon mij heel goed voorstellen hoe het er aan toe moest gaan. Door de verschillende POV’s lees je ook over verschillende verdiepingen binnen de toren en wordt er een beter beeld geschetst van de situatie.

Op de eerste bladzijden lees je over een meisje die uit de toren valt, dat was een spannende intro. Waar dus pas halverwege het verhaal naartoe werd gewerkt. Hierdoor kwam ik voor mijn gevoel halverwege het boek echt in het verhaal. Het boek wordt dan ook spannender en als Sherlock Holmes probeerde ik de zaak in mijn hoofd op te lossen.

Duizend hoog is een boek dat even op gang moet komen. Met de introductie van de toren en de vijf hoofdpersonages die allen een eigen leven en stem hebben, duurt het lang voordat het echt spannend wordt. Maar als je dat eerste deel even vergeet is het boek ontzettend spannend! Alleen blijft de vraag wel of je zo lang wilt wachten totdat het boek meer vaart krijgt.

Liefs,

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *