Losgelaten – M.G. Reyes

Losgelaten

 

Titel: Losgelaten

Auteur: M.G. Reyes

Verschenen: november 2015

Pagina’s: 352

Uitgever: Harper Collins

Waardering: 7/10

Ik wil uitgeverij Harper Collins bedanken voor het opsturen van een recensie-exemplaar.

Wat gebeurt er als zes heel verschillende jongeren om zes heel verschillende redenen samen in een strandhuis gaan wonen zonder bemoeizuchtige ouders die op hen letten? De bad boy, het brave meisje, de diva, de ritselaar, de rockbitch en de nerd. Eén ding hebben ze gemeen: ze hebben allemaal iets te verbergen.

Losgelaten gaat over zes jongeren die allemaal ontvoogd worden door hun ouders en samen in een villa komen te wonen. Je zou kunnen zeggen dat het een beetje ongeloofwaardig klinkt. Als ik dit proces niet zelf bij een vriendin had gezien, dan had ik het zelf ook ongeloofwaardig gevonden, met name omdat er wordt gezegd dat de villa zo schoon is in het boek. Maar toch echt, haar huis was namelijk ook brandschoon met wie ze samenwoonde. Al blijft het in het boek wel erg toevallig dat de 6 jongeren juist elkaar zo gemakkelijk weten te vinden.

Alle 6 jongeren hebben hun eigen POV en dan is er ook nog een persoon buiten het huis die ook een POV heeft. Normaal heb ik geen moeite met zoveel POV’s, want die moeite had ik ook niet toen ik Endgame las. Maar bij dit boek vond ik het wel lastig en ondanks dat ik het onderwerp boeiend vind kostte het mij 100 bladzijdes voordat ik helemaal in het boek zat. Over de eerste 100 bladzijdes heb ik ook behoorlijk lang gedaan, er is namelijk nauwelijks actie. Veel dingen worden uitgelegd en het verhaal is ontzettend rustig opgebouwd. Eenmaal door dat eerste stuk heen las ik het boek in één ruk uit. Het verhaal begon iets spannends te krijgen en ik werd steeds meer nieuwsgierig naar hoe alles in elkaar stak.

De schrijfstijl van M.G. Reyes is leest wel oké, maar af en toe probeerde ze net iets te hard de personages te typeren, waardoor het niet geloofwaardig overkwam. Daarnaast schrijft ze ook niet heel beeldend, dit hoeft natuurlijk niet perse, maar ik denk wel dat dat de reden is dat ik even tijd nodig had voordat ik in het verhaal zat. Losgelaten is een boek die ik je niet kan aanraden voor wanneer je in een leesdip zit, daarvoor zijn er te veel POV’s en is het verhaal te rustig.

Nu klink ik misschien heel negatief, maar toen ik in het verhaal zat vond ik het boek echt goed. Tegen het einde van het boek had ik meteen de neiging om door te lezen in het vervolgdeel (die gelukkig al op mijn nachtkastje ligt!). Het beeld van de karakters werd voor mij duidelijker en ik begon nieuwsgierig te raken naar de verschillende mysteries in het verhaal die zich langzaam ontrafelen.

Liefs,

thatblondewomanhandtekening

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *