No Filter – Orlagh Collins

No Filter

Titel: No Filter

Auteur: Orlagh Collins

Verschenen: juli 2017

Pagina’s: 368

Uitgever: Bloomsbury

Waardering: 5/10

Emerald has grown up in a privileged world – the beloved daughter of a wealthy family, friends with all the right people, social media addict. But Emerald’s family has secrets – and when Emerald finds her mum unconscious on the bathroom floor, no one can pretend any more. Now she’s being packed off to stay with her grandma in Ireland while her mum recuperates and her dad just works and works and works.

Waar zal ik eens beginnen met deze recensie? Ik kocht dit boek om twee redenen:

  1. Het verhaal speelt voor het grootste gedeelte af in Ierland.
  2. De cover en de titel.

Maar maakte het boek mijn verwachtingen waar? Was dit het boek waar ik op had gehoopt? De setting van Ierland was erg leuk en het kwam terug in de uitspraken van de personages. Al moet ik wel bekennen dat er van mij meer elementen in hadden mogen zitten van de stad of in ieder geval van de omgeving. Het was namelijk vrij beperkt.

Om verder te gaan op het verhaal, dan moet ik bekennen dat ik een veel beter verhaal had verwacht. Het begin is makkelijk te volgen en je zit dan ook meteen in het verhaal. Maar wanneer Emerald in Dublin is, dan neemt de vaart van het verhaal af. Toen werd het voor mij saai en deed ik er vervolgens een maand over om dit boek uit te lezen. Het is een vrij standaard girl meets boy verhaal. Niets bijzonders. Of zo ziet het eruit op het eerste gezicht.

Want had het verhaal had veel elementen die ontzettend leuk waren, maar helaas werden die elementen niet optimaal benut. Pas richting het einde, naar de ontknoping wordt pas duidelijk hoe de vork in de steel steekt. Het is begrijpelijk om de element van de verrassing tot het laatst te bewaren, maar er zaten zoveel verhaallijnen in de ontknoping, die hadden prima naar voren getrokken worden. Dan was het verhaal in het midden aardig wat minder saai geweest.

Daarnaast heb ik het gevoel dat het idee achter het verhaal ook een beetje verloren is gegaan. Het is erg interessant hoe Emerald gedag zegt tegen haar vrienden en social media. Ik had deze onderdelen graag verder uitgewerkt gezien. Met andere woorden: ik had graag meer gelezen wat er zich afspeelde in het hoofd van Em. De saaiheid kwam tot stand door de platheid van de personages. Jammer want het begin was erg sterk, wanneer Em social media uit haar leven verband en het einde. Maar alles daar tussenin was gewoon zo plat als een dubbeltje.

Aangezien dit een Nederlandse blog is, wil ik het toch even noemen. Wanneer je het boek toch een go wilt geven, dan wil ik nog even attenderen op het taalgebruik in dit boek. Er zitten een aantal Britse en Ierse uitspraken in en de Ieren in het verhaal spreken ook met een Iers randje. Ik kan dit boek niet aanraden als je een simpel Engels boek wilt lezen, want dat is dit boek niet. Meer gevorderd? Dan is het taalgebruik echt heerlijk om te lezen, het voelde voor mij alsof ik terug was in de pub van de universiteit in Dublin.

Ik had veel verwacht van dit boek, maar helaas vond ik het verhaal lang niet zo leuk. Het idee achter dit boek vind ik geweldig, maar het kwam gewoon niet goed naar voren. Gelukkig beleefde ik in mijn hoofd opnieuw mijn avonturen in Dublin toen ik dit boek las.

Heb jij boeken gelezen die zich afspelen in Ierland?

Liefs,

 


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *