Hype tv-serie #1 – Once upon a time

Vorige week vrijdag had ik in mijn top vijf vrijdag (http://thatblondewoman.com/?p=712) erover dat er series zijn die ik nog nooit heb gezien en daardoor begrijp/begreep ik de hype niet. Deze week ga ik de tv-serie Once Upon a time bespreken. 

Nog even de trailer om het geheugen op te frissen. Al een tijdje ben ik blogs aan het inplannen, aangezien ik naar Engeland vertrek dit weekend. Jeejtje dit weekend al! Dus sommige afleveringen heb ik al een tijd terug gezien. Waaronder Once Upon a Time. Deze serie klonk in eerste instantie best vaag in mijn oren toen ik erover rond vroeg. Dit was de beschrijving die ik kreeg:

Er is een vrouw en een jongen en die jongen heeft een boek. En alles in het boek bestaat echt. Het komt tot leven! Sprookjesfiguren komen werkelijk tot leven, maar dit keer heeft niet alles een goed einde. 

Hmm oké, dat is zeker een vage beschrijving, maar er zitten sprookjes in! Dus waarom niet? Het was zeker een serie die ik wilde gaan proberen. Ik ging naar de bibliotheek waar heel seizoen 1 lag (22 episodes). Binnen 3 dagen had ik alles gezien. En ja ik vind de serie geweldig!

Untitled

Lees nu de vage beschrijving opnieuw, want als jij de serie nog niet kent wil ik deze serie absoluut niet verpesten voor je door informatie meteen te vertellen. Vandaar dat ik het nog even vaag laat. Maar goed het verhaal gaat dus over een vrouw en op de vrouw haar 28ste verjaardag staat er een jongen voor haar deur met een sprookjesboek in zijn hand.

Hij vertelt haar iets en vanaf dan wordt deze vrouw Emma meegesleept in het verhaal van Storybrooke. Het kleine dorpje waar jouw favoriete sprookjes opgesloten zitten. Niemand kan Storybrooke verlaten wanneer die eenmaal vast zit in het sprookjesachtige dorp. Al is het dorp vrij modern, niet zo modern als wij nu uit het raam kijken, maar het is in ieder geval moderner dan waarin de sprookjes zelf afspelen.

Je ziet het leven voornamelijk uit de ogen van Emma, maar ook kom je erachter wie de mensen zijn die in Storybrooke ronddwalen. Het is namelijk niet altijd op het eerste gezicht te zien welk sprookjesfiguur ze zijn. Je krijgt vervolgens flashbacks te zien van hen toen ze hun sprookjesmoment beleefden zoals in de boeken staat beschreven en meer. Want wat voor gruwelijke dingen gebeurden er die niet in de sprookjesboeken verwerkt staan?

Ik ben officieel fan van deze serie en als ik terug ben uit Engeland ga ik meteen naar de bibliotheek om seizoen 2 te halen. Sterker nog, ik denk dat ik de serie alvast reserveer voordat ik terug naar huis ga, dan staat het al op mij te wachten zodra ik thuis kom.

Wat vind jij van Once Upon a Time?

Liefs,

header31-860x280

Verslaving – Patricia Bonilla

Verslaving

Titel: Verslaving

Auteur: Patricia Bonilla

Verschenen: augustus 2014

Pagina’s: 384

Uitgever: Zilverbron

Waardering: 7/10

Ik wil uitgeverij Zilverbron en Patricia Bonilla bedanken voor het opsturen van een recensie-exemplaar.

Jesmee heeft bovennatuurlijke krachten, die recht tegenover elkaar staan. Ze gebruikt deze krachten dagelijks, maar niet zonder daarvoor een prijs te betalen. Toch kan ze er geen afscheid van nemen.

Al snel wordt ze meegesleurd in een voor haar onbekende, mythische wereld waarin ze continu op de grens staat tussen Goed en Kwaad. Beide partijen vechten om haar bovennatuurlijke krachten.

Jesmee raakt verstrikt in de hele situatie. Voor wie zal ze zich gaan inzetten? Wat moet ze doen? Met wie moet ze omgaan en wat is het beste voor haar eigen veiligheid en gezondheid?

Ondanks haar verwarring wordt al snel duidelijk dat Jesmee sterker en wellicht gevaarlijker is dan iedereen ooit had verwacht.

Jesmee heeft namelijk niet zomaar een gave… Voor haar is het een verslaving!

Als eerste begin ik even over de cover, want wat is het leuk gedaan… Op de modellen na dan. Ze horen er 18 en 21 jaar uit zien, maar ik heb het gevoel dat ze al ergens achterin de 20 zijn. Voor de rest vind ik het leuk ontworpen.

De eerste 100/150 bladzijden zat ik best veel te twijfelen of ik door wilde lezen. Voor mijn gevoel klopten er heel veel dingetjes niet. Ik had vervolgens met mede bloggers gepraat die het boek al hadden gelezen van Patricia en hun legden mij dingen uit wat ik niet begreep. Daarbij vertelden ze mij dat ik door moest lezen om het te begrijpen. Dat was dus zeker een nadeel aan het verhaal, je komt achter heel veel dingen pas laat achter hoe het in elkaar steekt. Soms is het totaal niet erg, maar op het moment van lezen miste ik de nodige informatie.

Na ongeveer 150 bladzijden pakte ik even een ander boek. Ik wist het gewoon even niet meer, maar wat ik wel wist was dat ik Verslaving wilde uitlezen en dat het op het moment even niet zou gaan werken. In de eerste bladzijden wordt er namelijk overdreven vaak verwezen naar vorige zomer, waardoor ik steeds de zin van Scary Movie in mijn hoofd had: “I know what you did last summer.” Je komt er namelijk niet achter wat er vorige zomer is gebeurt. Op zich dat maakt het alleen maar spannend. Maar doordat het zo vaak herhaald werd boeide mij het even niet meer. Nadat ik het andere boek uit had ging ik weer verder lezen in dit boek. En ik begon dingen eindelijk beter te begrijpen en waarom dingen zo gebeurden in het boek.

De schrijfstijl van Patricia is werkelijk heerlijk! Dat was ook één van de redenen waarom ik door wilde lezen, want haar woorden dansen weg op het papier en dat was erg fijn. Ze beschrijft dingen op een leuke manier. Alleen ik mis wel wat en dat was diepgang bij de hoofdpersoon Jesmee. De gebeurtenissen zijn soms vrij heftig en dan begreep ik niet helemaal hoe kalm ze kon reageren. Daarbij voelde het alsof ik niet in haar hoofd kon kijken wat ervoor zorgde dat ik niet met haar meeleefde en dat vond ik erg vervelend. Met andere woorden ik voelde een grote afstand tussen mij en de personage Jesmee.

Erg leuk vond ik wel dat er wordt gewisseld tussen personages. Je leest het meeste over Jesmee, maar ik vond het erg fijn om ook Liam zijn gedachtes te lezen. Ik vond het zeker van waarde hebben voor het verhaal en het vulde bepaalde stukken leuk op. Vooral als ik Jesmee even niet uit kon staan.

Het religieuze aspect van het verhaal stond me een klein beetje tegen, maar gelukkig domineerde dat niet het hele verhaal.

Het paranormale aspect vond ik erg verfrissend en fijn om te lezen. Jammer dat dat deel pas later in het verhaal echt opgang komt.

Wat ik niet begrijp is dat het verhaal zich afspeelt in Amerika. Ik vraag mij af welke waarde het had voor het boek. Ik vind het namelijk erg leuk aan het boek wanneer het door een Nederlandse auteur is geschreven dat het ook in Nederland afspeelt.

Naarmate het verhaal vorderde voelde ik dat Patricia groeide in haar schrijfstijl en haar manier van vertellen. Het zorgde ervoor dat ik het boek niet neer wilde wegleggen. De laatste 150 bladzijden krijgen daardoor van mij een 8. Patricia groeide als schrijfster door het verhaal. Jammer genoeg zijn de eerste 100/150 pagina’s in mijn ogen veel malen minder dan de laatste 150 pagina’s. Al maakte dat het wel goed hoe zo’n cliffhanger aan het verhaal zit, waardoor ik het verhaal een 7 geef.

De personages waren totaal niet mijn ding, maar de schrijfstijl van Patricia maken een hoop goed. Daarbij zitten er in het verhaal leuke plotwendingen in. Ondanks alles heeft Patricia mij nieuwsgierig weten te maken voor het vervolg deel en zit ik op het puntje van mijn stoel tot ik weet hoe het afloopt.

Welk boek maakt op dit moment jouw erg nieuwsgierig?

Liefs,

header31-860x280

Recensie Boy7 Live On Stage & Dagverslag

Afgelopen zondag was ik samen met vrienden naar de première geweest van Boy7 Live On Stage! Een maand terug mocht het Best of YA promotieteam al naar de doorloop (http://thatblondewoman.com/?p=523) en wauw de doorloop was al ontzettend tof, maar de première was epic! 

Waar ik ook naar toe ga, het komt er vaak op neer dat ik ver moet reizen. Dat krijg je als je in het noorden woont en er geen fatsoenlijke aansluitingen zijn. Maar hé, dat zal mijn dag niet stuk krijgen, want ik kon niet wachten om naar de première te gaan!

Om even het geheugen op te frissen, dit is waar het verhaal omgaat:

“Een jongen komt bij in een snikhete, kale grasvlakte. Hij weet niet hoe hij daar terechtgekomen is, waar hij vandaan kwam en zelfs niet meer hoe hij heet. Gelukkig vindt hij een rugzak met daarin een telefoon. Hij wil het alarmnummer bellen, maar ziet dat hij een voicemailbericht heeft. Hij hoort: ‘wat er ook gebeurt, bel in geen geval de politie!’ En hij weet één ding zeker: dat is zijn eigen stem. Met behulp van de spullen in de rugzak gaat hij op zoek naar zijn verleden. Maar zolang hij zich niets herinnert, durft hij niemand te vertrouwen. Stap voor stap komt hij dichter bij de verschrikkelijke waarheid.”

Boy7 Live On stage is gebaseerd op de bestseller van Mirjam Mous Boy7.

Recensie Boy7 Live On Stage

Het gene wat je ziet zodra je de zaal binnenkomt zijn: hekken, een berg zand en iets wat daar tegenaan ligt. Het licht ging uit en een scherm aan, er werd een stukje van een documentaire laten zien. En nee dat was zeker niet suf, want er wordt iets bijzonders ingeleid waar het stuk verder op borduurt. Dan begint het… Je wordt meteen meegevoerd in het verhaal zodra de spotlight aan gaat. De emoties vliegen in het rond net zoals bij de eerste doorloop.

Het scherm waarop om de zoveel tijd een filmpje of iets anders wordt laat zien, ondersteunt het stuk goed en voegt waarde toe aan het verhaal.

Met 5 acteurs en weinig attributen wordt het podium continu omgezet in een andere setting of juist geswitcht tussen 2 bepaalde ruimtes. Het scherm en lichttechniek helpen hier ook een handje bij.

Tijdens de doorloop was al te zien dat er lichamelijk veel gevraagd wordt van Sam/Boy7 gespeeld door Baue van Leyden. Maar tijdens de voorstelling viel het mij op dat het ook zwaar was voor Louis/Boy6 gespeeld door Guillermo Hilversum. Na de voorstelling had ik hem nog gesproken en hij vertelde mij dat zijn hele nek vast zit. Maar Guillermo gaat gewoon door! Wat een doorzettingsvermogen.

Het was erg fijn om te zien dat de acteurs nog beter op elkaar ingespeeld zijn, dan dat ze al waren met de doorloop. De dialogen gaan vlot zonder dat ze onnatuurlijk aanvoelen.

Naast dat de acteurs het geweldig deden wil ik een speciaal moment creëren voor de mensen van het licht- en geluidstechniek. Want wauw, ik heb zelden een performance gezien waarbij de techniek zo on point is als bij deze voorstelling. Vooral het lichtontwerp is werkelijk schitterend! Combineer dat met bijzonder geluidseffecten en daar staat een pracht theaterstuk.

Alleen het einde is het deel waar ik wat minder tevreden over ben. Het lijkt afgeraffeld en het gaat te snel voor mijn gevoel, waardoor ik het niet goed kon verwerken wat er zo juist gebeurd was. Daarbij schrap a.u.b. die laatste zin! Die is nog cheesy’er dan de cheesy crust!

Waardoor ik het einde uit het boek mooier vond. Ik heb het boek nog niet gelezen, maar ik heb mij laten spoileren. Al begrijp ik de keuze van het theaterstuk wel, want je wilt de mensen met een fijn gevoel naar huis laten gaan. Het einde van het boek zou wel ruw zijn, maar gelukkig is het wel een 12+ voorstelling en daardoor zie ik andere mogelijkheden met het einde.

In ieder geval is Boy7 een voorstelling voor iedereen boven de 12 jaar. Ook de ouders zullen het geweldig vinden. Het theaterstuk is spannend, krachtig, goed acteerwerk, on point licht- en geluidstechniek. Ik wens iedereen alvast veel plezier die ook naar Boy7 gaan.

Borrel & Foto’s

Na de voorstelling was ik samen met andere mensen van zowel het oude als het nieuwe Best of YA promotieteam uitgenodigd voor de borrel. En daar zeggen wij geen nee tegen. Esmee (leesmee.nu) had Mel Wallis De Vries gepot voordat de voorstelling begon. En als grote fan van haar kon ze het niet laten om tijdens de borrel samen met mij erop af te gaan. Dat leverde een leuk gesprek op en een paar leuke foto’s!

DSC_0738

DSC_0740

Niet veel later kwam Mirjam Mous aangelopen. En we konden het natuurlijk niet laten om ook even met haar een babbeltje te maken. Mirjam is erg trots op het theaterstuk en kon zich net zo goed met Sam meeleven als toen ze het boek zelf schreef. Dat is zeker een groot compliment voor Boy7 Live On Stage!

DSC_0741

Yeah, fotomoment! Na even wachten kwamen de acteurs van de trap gelopen en werden ze met luid geklap ontvangen.

DSC_0744

Sommigen van onze groep bleven met elkaar wachten, want wij wilden heel graag nog even met een paar acteurs spreken. Natuurlijk gaven wij ze wel eerst de ruimte om bij te kletsen met familie en vrienden.

DSC_0745

(Rosa, Guillermo en ik) 

DSC_0754

(Tim, ik, Sanne/Lara, Rosa en Melisa)

DSC_0757

(Melisa, Baue, Rosa en ik)

Na een gezellige middag/avond liepen we met een omweg terug naar het station om daar bij de Julia’s te eten. Want hé we hadden nu wel erg veel zin in Italiaans eten. Sorry, Inside Joke, je zult deze grap begrijpen als je de voorstelling hebt gezien. Dus ik zou zeggen bestel je ticket snel, want deze voorstelling is geweldig om te zien!

Ga jij naar Boy7 Live On Stage?

Liefs,

header31-860x280

1 220 221 222 223 224 250