Personal Update: school, stage en ziek zijn

Knipsel

Alweer bijna 4 maanden woon ik op mijzelf. Ondanks dat ik het zelf geen grote overgang vond om op mezelf te gaan wonen, waren er wel een paar dingen waar ik enorm tegenop zag. Zoals wanneer er iets kapot gaat als een fiets of je wordt ziek en je moeder kan je niet meer helpen. Het lijken kleine dingen, maar wanneer alles in één week gebeurd….

Laat mijn fietsband en laptop kapot gaan en ik ziek zijn binnen één week. Ten eerste had ik van te voren niet verwacht dat er zoveel dingen kunnen gebeuren binnen één week. Ten tweede wist ik van mezelf niet hoe ik zou reageren wanneer er zoiets zou gaan gebeuren en dat als er niemand om je heen is die je kan helpen.

In de weekenden zit ik voor 2 nachten alleen in het studentenhuis. Eenzaam en saai? Nee zeker niet. Dat is het moment dat ik al mijn blogjes schrijf voor een hele week, aangezien dit het enige moment is dat het internet niet bagger is. Zo merk je dat je met z’n vieren al snel veel internet gebruikt. Maar goed, even terug komen op die 2 nachten alleen. Dit weekend was niet anders dan de andere weekenden dat ik alleen zat. Op één ding na dan. Ik ben ziek. Terwijl ik deze post type zit ik rechtop in bed met een lading kassen achter mijn rug, een kop dampende thee op mijn nachtkastje en niet te vergeten honing.

Hier zag ik ontzettend tegenop wanneer ik op mezelf zou gaan wonen. Het is niet zo dat mijn moeder alles voor mij deed wanneer ik ziek op bed lag, maar het was altijd wel fijn dat er iemand was die nieuw theewater voor mij zette. In plaats daarvan stond ik gisteren in de winkel om honing en medicijnen te halen, dat terwijl ik een koortshoofd had en het zweet van mijn rug liep.

Valt het mij mee of tegen? Eerlijk? Het valt mij mee om ziek te zijn en op jezelf te wonen. Je kan alles op je eigen tempo doen en niemand die er iets van zegt. Gisteren heb ik een grote pan soep gemaakt. Soep is namelijk het enige eten wat ik naar binnen krijg wanneer ik ziek ben.

Oja, en niet vergeten ging afgelopen dinsdag mijn fietsband kapot en de dag erna begaf mijn laptop het. Ook dit valt mij best mee aan het op mezelf wonen. Want was er daadwerkelijk ook iemand thuis die mij ermee kon helpen? Ik kon mijn verhaal even kwijt en dat kan nog steeds. Met mijn mobiel wist ik mijn moeder al snel te bereiken, maar toch wat kan mijn moeder er dan nog aandoen? Dus voordat ik gisteren naar de winkel ging met mijn koortshoofd ging ik eerst naar de fietsenmaker. Mijn laptop? Die heb ik tijdelijk tot leven kunnen wekken om al mijn belangrijke bestanden eraf te kunnen halen, maar ik denk niet dat ik de computer nu nog een keer zou kunnen opstarten. Maar wacht even… Hoe type ik dit? Ik heb een grote en een kleine laptop, die laatste had ik afgelopen januari aangeschaft om mee te kunnen nemen naar Engeland. En mijn grote laptop heeft het begeven. Waarschijnlijk is het feit dat ik nog een laptop had de reden dat ik het niet uitschreeuwde van frustratie, want ik wist dat ik een back-up plan had.

Dus alles waar ik tegenop zag om op mezelf te wonen blijkt 100% mee te vallen. Daarnaast is het op school erg leuk en heb ik een ontzettend leuke stage. Is het te veel dit alles tegelijk? Nee, het is oké. Nieuwe school, stage die nu op het drukste moment van het jaar zit aangezien er heel veel boeken uit komen in deze periode en daarnaast gaat het bloggen ontzettend goed. Ja, het is druk, maar ‘druk zijn‘ is zo’n relatief begrip. 😉

Zijn er dingen waar jij tegenop ziet/zag om op jezelf te wonen?

Liefs,

header31-860x280

7 reacties

  • Wat vervelend dat je laptop de geest gegeven heeft

  • Beterschap! Ik vind je verhaal heel herkenbaar, de eerste keer dat ik ziek was toen ik op mezelf woonde miste ik mijn moeder ook wel een beetje.. Ondanks dat je heel goed voor jezelf kunt zorgen is het toch fijn als er iemand thee voor je maakt 😉

  • Op dit soort momenten mis je je moeder het meest! Heel veel beterschap

  • Ah balen dat je nu ziek bent zeg, beterschap!!! Ik zie ook heel erg op tegen op mezelf wonen eigenlijk, haha. Maar vooral omdat ik denk dat ik de gezelligheid ga missen. Ik hou niet altijd zoveel van alleen zijn, hihi. Maar wrss moet ik binnenkort wel, want de kans is best groot dat mijn stage niet hier in de buurt is, haha.

  • Beterschap!!!!!!
    En gelukkig is hulp maar één telefoontje van je verwijderd. Al kan ze geen thee meer voor je maken, je moeder zal er altijd voor je zijn (en anders geef je maar een gil)

  • Ik ben meteen gaan samenwonen dus was niet alleen. Ik vond alles regelen vooral spannend. De rekeningen, de hypotheek en dat soort dingen. Maar dat liep eigenlijk allemaal wel dus maakte me ook druk om niks. Heel veel beterschap in ieder geval.

  • Beterschap! <3 Ik vond het vroeger heel spannend om op mezelf te gaan wonen… vooral omdat het nogal plots kwam (en niet geheel mijn keuze was). Ik vond het aan de ene kant heerlijk om alles zelf te kunnen bepalen, aan de andere kant vond ik het destijds ook wel eenzaam (ik woonde echt alleen-alleen).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *