Terug naar het Noorden verhuisd

Vanaf dat deze post online gaat is het precies drie weken geleden dat mijn meubels uit mijn studentenkamer werden gehaald en ik daar de laatste nachten op een luchtmatje sliep. Het is tweeënhalve week geleden dat ik terug verhuisde naar het platteland. Hierbij een korte update!

Het verhuisproces

Het verhuisproces was heel gek, want vier weken geleden werden er eerst heel veel spullen van mij meegenomen. Alleen wat keukengerei en spullen die ik tot op het laatste moment nodig zou zijn bleven. Drie weken geleden werden mijn meubels opgehaald. De laatste nachten sliep ik daarom op een luchtmatje en had ik niet meer aan kleding en spullen dan wat mijn backpack kon houden. Heel bijzonder om je kamer steeds leger zien worden tot dat er uiteindelijk niet meer in staat. Waarom ik de laatste nachten op een luchtmatje sliep? Ik had nog wat afspraken staan en niet te vergeten op dinsdag 31 januari school. Het was daarom praktischer dat ik de laatste nachten nog in Utrecht verbleef.

Van dinsdag op woensdagnacht naar het Noorden

Alles is opeens weer ver weg en dat merkte ik meteen toen ik na school om half tien in de avond terug naar het platteland van Groningen ging. Ik kwam daar even na middernacht aan en baalde meteen dat alles weer ver weg is en dat ik vanaf nu elke keer wanneer ik doordeweeks school heb dat ik laat terug kom in huis. Toen ik nog in mijn studentenkamer woonde was het vijf minuten lopen en wanneer het in de avond nog fijn weer is dan gingen we met een deel van de klas naar de kroeg en alsnog was ik niet zo laat thuis als dan wat ik nu ben.

De overgang was ook erg raar, want toen ik op mijn kamer aankwam in Groningen was alles anders. Mijn kamer is namelijk onderhanden genomen nog even snel voordat ik terug verhuisde. Stiekem was het juist wel fijn dat mijn kamer er heel anders uitzag dan toen ik het achterliet en naar Utrecht verhuisde. Het is van een kinderkamer in een volwassenkamer veranderd.

Slapen

Waar ik toch wel erg aan moest wennen (nu nog steeds!) is slapen. In Utrecht hoorde ik altijd geluid om mij heen, met name bij de hospita die altijd een TV of de radio aanhadden. Ik sliep boven de woonkamer, dus ik kon alles heel duidelijk horen. Hier op het platteland is alles behoorlijk stil en donker. In de stad is er behoorlijk veel verlichting, maar op het platteland bijna niet, al helemaal waar ik woon aan de rand van het dorp. Ik moet er ook aan wennen dat ik niet meer de ochtendzon door mijn ramen heb schijnen, dit was ik wel gewend in Nieuwegein en Utrecht waar de zon fel op mijn ramen stond. De fijnste manier om in het weekend gewekt te worden!

Ritme

Nog geen week terug op het platteland of ik miste stage enorm! Een jaar en acht maanden lang was het mijn ritme. Kantoor – avondeten – naar school/huiswerk maken/bloggen – slapen – en repeat. In de weekenden zat er ook behoorlijk wat structuur in en was ik veel weekenden onderweg naar andere grote steden, naar events of had ik school. En toen was mijn ritme weg. Zo gek om zo lang in een bepaald ritme geleefd te hebben… Nu moet ik enorm wennen aan alles. De eerste twee weken gingen behoorlijk moeizaam, teven loopt mijn slaapritme ook niet echt lekker. Ik merk dat mijn lichaam, maar ikzelf ook behoorlijk moet wennen aan deze nieuwe situatie. Echter gaat het steeds beter. Sinds ongeveer een 5 dagen begin ik een soort ritme te creëren wat beter past bij mijn nieuwe levensstijl. Het was stiekem ook best fijn dat ik bezig ging aan een freelance klus, hierdoor zien mijn dagen er toch weer anders eruit. Al moet ik zeggen dat het erg fijn was om de eerste twee weken veel te slapen en te Netflixen. Even niets en mezelf de kans gunnen om op te laden. Na dit weekend hoop ik om weer op volle kracht te draaien.

Liefs,


3 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *