1 jaar vegetarisch!

Vandaag is officieel de dag dat ik precies een jaar geleden zei: ik ben een vegetariër. Lees je mee hoe dat jaar voor mij ging?

Lange tijd
Eigenlijk heb ik nooit vlees echt lekker gevonden. Ik at het omdat het moest. Op de middelbare school werd ik flexitariër. Later begon ik dat nog meer af te bouwen tot maar 1 of 2 keer in de maand vlees te eten. Toen ik uit huis ging en ging wonen in Engeland at ik die tijd volledig vegetarisch. Toen ik op mezelf ging wonen in Nederland kort na Engeland at ik één keer in de maand vlees. Maar eigenlijk vond ik het best stom want ik kon die andere 29/30 dagen zonder, dus waarom niet dan ook?

Het begin
In de zomer vorig jaar wist ik het zeker. Ik wilde nu volledig vegetarisch zijn. Maar doordat ik naar het landgoed verhuisde (vandaag ook precies een jaar geleden), wist ik niet of het wel zo handig zou zijn. Maar de koks vonden het geen probleem en ze zagen het zelfs als een leuke uitdaging om voor mij te gaan koken een paar dagen in de week. Ik genoot absoluut van het eten dat de koks me voorschotelden. En leerde behoorlijk veel over vegetarisch eten, aangezien één van de koks ook voedingsdeskundige is. Het is was vrij makkelijk om op deze manier volledig de overstap te maken van niet meer vlees te eten. Daarnaast was het fijn om op kantoor te werken waar bijna iedereen vegetarisch is, want zo hoefde ik niemand uit te leggen waarom ik het ben, bijna iedereen was het daar namelijk.

Na maanden vegetarisch te zijn
Na maanden vegetarisch te zijn at ik per ongeluk een keer een stukje vlees. Ik had het niet door (het zat namelijk door het eten heen) en wow, wat er toen gebeurde! Ik werd misselijk, mijn energie ging omlaag en ik voelde me nog zieker dan wanneer ik de griep had. Vlees is behoorlijk zwaar verteerbaar en dat was mijn lichaam totaal niet meer gewend. Nadat ik me eindelijk beter voelde wist ik het zeker: ik wil nooit meer vlees eten. Sinds ik dat niet meer doe, voel ik me veel beter. Ik voel me gezonder en wanneer ik me ziekjes begin te voelen kan ik het sneller oplossen door mijn voeding iets aan te passen. Heerlijk!

Nee, ik hoef jouw mening NIET te weten
Wanneer mensen horen dat ik vegetarisch ben en zij als vleeseter mij even proberen uit te leggen hoe ik dan moet gaan eten. How about no? Echt, ik weet dat ik de rest van mijn leven B12 moet innemen en als het kan is het ook beter om vitamine C niet over te slaan. En nee, ik hoef ook niet te weten hoe lekker mals je vlees smaakt en dat het veel beter is voor lichaam. Euhm, nope dat is het namelijk niet. Maar goed, ik heb geen zin in die discussie.

Vegan?
Een paar weken geleden ben ik gaan uitproberen of ik misschien heel toevallig lactose-intolerant ben. En yup, waarschijnlijk ben ik dat inderdaad toch wel een beetje… Ik had al een tijdje het idee dat de puisten die kreeg kwamen door wanneer ik iets meer melkproducten nam dan op andere dagen. En na het getest te hebben, ben ik bang dat het inderdaad zo is. Voor mij is het dus een logische stap om vegan te worden. Er zijn al best veel dagen dat ik al vegan eet, maar ik heb besloten om nog niet volledig die stap te maken. Misschien over een aantal jaren wanneer het ook makkelijker is om vegan te eten in het buitenland.

Liefs,

2 reacties

  • Grappig, zo’n artikel staat ook al heel lang tussen mijn concepten om te schrijven! Supergoed dat je alweer een jaar vegetariër bent. Ik eet nu bijna 1,5 jaar vegetarisch en ik kan me eigenlijk niet voorstellen om ooit weer vlees of vis te eten. Veganistisch eten lijkt mij ook heel fijn, maar ook een uitdaging!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.