Bloedband – Julie Kagawa

bloedband-julie-kagawa

Titel: Bloedband

Auteur: Julie Kagawa

Verschenen: Mei 2014

Pagina’s: 448

Uitgever: Harlequin

Serie: Blood of Eden #2

Waardering: 8/10

Recensie Blood of Eden #1: http://thatblondewoman.com/?p=353

Bloed spreekt tot bloed… dat is het enige wat nog geldt in Allies leven.
Nu ze Zeke, de jongen op wie ze verliefd is, heeft moeten achterlaten in Eden, heeft Allie nog maar één doel voor ogen: haar maker, Kanin, redden uit de klauwen van de psychopatische vampier Sarren. En ze voelt dat ze niet veel tijd meer heeft. Het spoor leidt haar naar haar geboorteplaats, de plek waar het allemaal begonnen is. Als ze daar aankomt, blijkt Sarren met het dodelijke roodlongvirus te hebben geëxperimenteerd, waardoor nu niet alleen mensen maar ook vampiers groot gevaar lopen…
Wanneer zelfs de eeuwigheid niet voor altijd lijkt te zijn, komt Allie voor een hartverscheurende keuze te staan…

WAARSCHUWING! Dit boek is zeker niet geschikt voor mensen met een zwakke maag! Als ik kijk naar de gruwelijkheid die voorkomt in dit boek heeft Julie Kagawa zichzelf zeker weten te overtreffen. De afgescheurde lichaamsdelen hangen aan het plafond! Misschien had ik dat stukje beter niet kunnen lezen om 12 uur s nachts, want toen ik rond die tijd naar de wc ging en iets boven mij zag hangen, was ik doodsbang dat Sarren me ging vermoorden. Conclusie: Het was mijn bloesje die aan de waslijn hing….

De eerste zin; “Op het moment dat ik de bar binnen liep, rook ik bloed”. Wekte meteen mijn interesses en begon ik als een snel trein dit boek door te lezen.Bloedband begint een paar maanden later, nadat Allie Zeke heeft achtergelaten in Eden. Allie begint aan haar zoektocht naar haar maker, de man die haar een keuze bood. De bloedlijn lijdt haar de weg. Tijdens haar reis krijgt Allie onverwachts gezelschap. Noodgedwongen reizen ze samen verder om samen hun krachten te bundelen tijdens een race tegen de klok om Sarren’s plannen te verhinderen.

Net zoals Onsterfelijk is ook Bloedband opgedeeld in delen, dat leest erg fijn en ben je meteen benieuwd naar het volgende hoofdstuk. Julie Kagawa heeft me dan ook meerdere malen weten te verrassen. Als ik dacht: “O, pfff duidelijk dit gaat er zo gebeuren let maar op”. Dan gebeurde dat ook, maar nooit met de persoon die ik in gedachten had.

Daarbij wordt er weinig rust gegeven aan de lezer. De hoofdpersonages zijn nog maar net ontsnapt uit een moeilijke situatie, terwijl het volgende probleem al op hun staat te wachten. Bloedband bevat veel actie en doordat elke actie of beslissing fataal kan aflopen voor de karakters, is de spanningsboog in dit boek vrijwel continu gespannen.

De personages zijn heel goed uitgewerkt, aangezien ook de imperfecties genoemd worden maakt dit verhaal realistischer. Bovendien lijkt het wel alsof die lugubere aspecten die ik eerder had genoemd ervoor zorgen dat het verhaal geloofwaardiger wordt.

Het is een erg fijn boek om te lezen en ik kijk nu al uit naar deel 3!

Kun jij goed tegen grafische scènes in boeken?

Liefs,

header31-860x280

 

Onsterfelijk – Julie Kagawa

onsterfelijk-julie-kagawaTitel: Onsterfelijk

Auteur: Julie Kagawa

Verschenen: November 2013

Pagina’s: 447

Uitgever: Harlequin

Waardering: 8/10

Allie doet het onmogelijke: ze sterft om te kunnen overleven. De zeventienjarige Allie moet zien te overleven in een verwoeste wereld waarin vampiers de macht hebben. Nadat een van haar voedselstrooptochten haar bijna fataal is geworden, laat meestervampier Kanin haar kiezen: sterven of een vampier worden. Ze kiest voor het laatste, en dat brengt weer heel andere problemen met zich mee. Wat het betekent om een vampier te zijn, merkt ze pas echt als ze verliefd wordt op de dappere, loyale – en zéér menselijke – Zeke. Wat zal er gebeuren als hij erachter komt wat ze werkelijk is? Haar hart mag dan niet meer kloppen, maar dat wil niet zeggen dat het niet gebroken kan worden…

Na een paar super leuke en hilarische Chicklits gelezen te hebben, moet ik zeggen dat ik toch meer houd van boeken zoals Onsterfelijk van Julie Kagawa. Ik vind het namelijk fijn om te lezen dat de hoofdpersoon precies weet wat ze wil. En dat is: Overleven! Ook al doet de hoofdpersoon Alison/Allie het onmogelijke: ze sterft om te kunnen overleven.

Onsterfelijk is het eerste deel in de Blood of Eden trilogie. Deze serie is heel anders dan The Iron Fey serie. The Iron Fey serie is heel sprookjesachtig opgezet, maar daar vind je in deze serie niets van terug. Beide series kun je dan ook moeilijk vergelijken. De vampiers zijn wrede heersers en veel gruwelijker dan de elven waarmee je in The Iron Fey boeken mee te maken krijgt. In dit boek zijn vampiers zoals ze voor mijn gevoel moeten zijn: gevaarlijke monsters, snel, sterk, ze leven ’s nachts en ze hebben mensenbloed nodig om te overleven.

In het begin van het boek leek het wel alsof we terug in de Middeleeuwen werden gekatapulteerd, maar eigenlijk bevinden we ons in de toekomst. Een toekomst waar vampiers zich niet meer verborgen houden, én het zelfs voor het zeggen hebben. Een toekomst waar de mensen terug middeleeuwse gebruiken hebben ingevoerd zoals publieke terechtstellingen en vazallen die het gepeupel onderdrukken.

Onsterfelijk is geschreven vanuit het perspectief van Alison, in een ik-perspectief. Zo weet je precies wat ze denkt, zegt en voelt. Ik kon mij goed in haar verplaatsen, ze moet ontzettend moeilijke keuzes maken. Ze is een monster, maar het is aan Alison om te beslissen wat voor soort monster ze wordt. Houdt ze vast aan haar menselijkheid of veranderd ze in een zielloos monster? Ze is dapper, ze is aardig, ze kan zich verplaatsen in haar vrienden en ze vecht voor waar ze in gelooft.

Alison is van Aziatische afkomst, iets wat je ook niet vaak ziet in YA boeken. Ze draagt een katana (soort Samoerai zwaard) en kan daar goed mee overweg. Ze laat niet met zich sollen.

Julie Kagawa is zeker gegroeid als schrijfster. Al schreef ze The Iron Fey serie prachtig, het miste iets en daarbij vond ik het verhaal een zeurderige ondertoon hebben. Al maakte ze het voor mij wel helemaal goed in het derde deel.

Misschien komt het dat ik zo erover denk, aangezien ik nou eenmaal houd van een kick-ass hoofdpersoon en dat was Megan zeker niet. Zij had veel hulp nodig van de o zo goddelijke en hilarische mannelijke elven. In tegenstelling tot Alison. Zij weet zichzelf te redden in de bare situatie waar ze in leeft.

Haar hart mag dan niet meer kloppen… Maar ze heeft mijn hart gewonnen!

Heeft Alison ook jouw hart veroverd?

Liefs,

header31-860x280

Codenaam Coco – Carmen Reid

Codenaam Coco

Titel: Codenaam Coco

Auteur: Carmen Reid

Verschenen: September 2014

Pagina’s: 336

Uitgever: Blossom Books

Waardering: 8/10

Hoe ver zou jij gaan voor vrijheid? Zou je liegen tegen je familie? De vriendschap met je beste vriendin verbreken? De jongen van wie je houdt volgen, ook als dat extreem gevaarlijk is? Zou je je leven riskeren?
Brussel,1940. Nicole is vijftien als de nazi’s het land binnenvallen. Vastbesloten om terug te vechten, sluit ze zich aan bij het Belgische Verzet. Onder haar nieuwe naam Coco begint voor Nicole een nieuw, gevaarlijk leven als spion. Ze leert dat je op je vijftiende niet te jong bent om een pistool bij je te dragen, een bom te plaatsen en het risico te lopen op gevangenschap, marteling en een gebroken hart. De vraag is niet óf ze gepakt wordt, maar wanneer.

[WAARSCHUWING: plan een dag of een middag vrij en ga er goed voor zitten, want Codenaam Coco houdt je in haar greep. Daarbij kan het zo zijn dat je na het lezen een bookhangover hebt en alleen wilt zitten in een stil hoekje]

De tweede wereldoorlog was een verschrikkelijke tijd, dat blijkt weer wanneer je dit beeldende verhaal leest van Carmen. Ze beschrijft gedachten van een jong meisje, Nicole,  die op de dag dat de Duitsers Brussel binnen vallen, volwassen moet worden.

Nicole kiest ervoor om het onmogelijke te doen en dat is zich aan te sluiten bij het verzet. Als 15 jarige deinst ze nergens voor terug, maar wat is de prijs die ze daarvoor moet betalen? Ze is jong, ze zit nog op school en wordt verliefd. Maar in tijd van oorlog weet je niet hoeveel tijd je nog hebt, voordat je wordt meegenomen of erger… Daardoor heeft het verhaal veel emoties en gebeurd er zoveel tegelijkertijd,  maar gelukkig heeft Carmen een manier gevonden om alles rustig te brengen.

Codenaam Coco leest erg snel en gemakkelijk weg. Carmen heeft een erg fijne schrijfstijl waar ik van kan genieten.  Het verhaal heeft mij echt weten te raken, de emoties die ik voelde bij dit boek liepen zo door elkaar. Ik kon het wel uitschreeuwen over alles erge die in dit boek gebeuren, maar die ook echt gebeurd zijn tijdens WO2. Maar tegelijk voelde ik me moediger dankzij de hoofdpersoon, dit komt omdat ik zo in het hoofd zat van Nicole.

Ga jij Codenaam Coco lezen?

Liefs,

header31-860x280

1 112 113 114 115 116 118