Meet & Greet met Carmen Reid

Afgelopen week was het super druk met alle evenementen en mijn week vol festiviteiten sloot ik af met de auteur wiens boek mij echt wist te raken, Carmen Reid. 

DSC_0270[1]

De Meet & Greet werd gehouden in de kinderboekenwinkel Utrecht, een klein schattig winkeltje. Of nou ja eigenlijk in de kelder van de winkel en ik moet zeggen dat ik het erg veel sfeer vond geven passend bij het boek.

DSC_0280[1]

Jammer genoeg waren we maar met 8 personen op de Meet & Greet afgekomen, maar dat mocht de pret niet drukken want zo konden wij veel vragen stellen en dieper ingaan op het boek, Codenaam Coco.

DSC_0277[1]

Aah, wat een leuke cupcakes had Myrthe van Blossom Books laten maken!

DSC_0279[1]

Carmen vond het zo leuk dat er speciaal voor haar cupcakes waren gemaakt dat ze ermee op de foto wilde. Voor afgelopen vrijdag wist ik niet dat Carmen al behoorlijk wat boeken heeft uitgegeven en bijzonder genoeg waren dat allemaal chicklits, maar waarom wilde ze dan opeens een WO2 boek schrijven voor YA?

DSC_0281[1]

Toen Carmen op een ochtend de krant opensloeg stond er een verhaal in over in vrouw ergens in de 80 die was overleden. Niet erg bijzonder dat iemand op haar leeftijd overlijd, maar het verhaal van deze vrouw was wel erg bijzonder. Deze vrouw zat als jong meisje in het verzet in Antwerpen tijdens WO2 en had erg veel meegemaakt. Carmen kwam op een idee voor een boek en zocht vervolgens de familie op van deze vrouw. Carmen wilde erg graag over het leven van de overleden vrouw een boek schrijven. Helaas wilde de zoon van de vrouw niet meewerken. Dus koos Carmen ervoor om het verhaal van Nicole (hoofdpersoon Codenaam Coco) te inspireren op het waargebeurde verhaal van de overleden vrouw.

DSC_0284[1]

Ik had een paar brandende vragen, want ik wist dat de grootouders van Carmen beide aan de andere kant van de oorlog stonden. Maar hoe is het dan mogelijk dat Carmen dit boek heeft geschreven? De ouders van Carmen hebben elkaar ontmoet in de zeventige jaren in Frankfurt in een jeugdherberg. De moeder van Carmen is Duits en was een jonge studente die op dat moment met school in Frankfurt was en sliepen in de jeugdherberg. De vader van Carmen was op hetzelfde moment in Frankfurt en sliep in dezelfde jeugdherberg. Om contact te houden schreven Carmen haar ouders 4 jaar lang brieven naar elkaar en na 4 jaar waren ze verloofd en trok de moeder in bij haar vader. Aaah, als dat geen prachtig liefdesverhaal is dan weet ik het ook niet meer.

De rest van de vragen die ik heb gesteld bevatten spoilers en komen morgen in een apart artikel op de site te staan. Mijn recensie van Codenaam Coco zal aankomende woensdag op de site staan.

DSC_0287[1]

Carmen haar volgende boek zal opnieuw over een serieus onderwerp gaan. Ondanks dat ze zich thuis voelt in de chicklit wereld, voelt ze dat het tijd wordt om haar schrijfkunsten te gebruiken om serieuze onderwerpen aan te snijden. Ik kijk er in ieder geval naar uit!

Even een paar punten op een rijtje:

  • Maandag komt mijn verslag online met spoilers over het boek.
  • Woensdag komt mijn recensie online van het boek.

Heb jij Codenaam Coco gelezen? Zo ja wat vond je ervan?

Liefs,

header31-860x280

Clavis Sprookjesfeest met Salla Simukka

Afgelopen woensdag was een erg hectische dag. Mijn dag begon met inpakken en leren tegelijk, want ik moest een tentamen maken voordat ik naar Amsterdam kon gaan. Het tentamen? Daar wil ik het niet eens over hebben, maar de rest van de avond was echt magisch!

Eenmaal op Amsterdam Centraal zag ik de bloggers van verre al staan op de verzamelplek, want iedereen was verkleed naar een sprookjesfiguur en ja dat valt op.

Het was even een race tegen de klok om op tijd in Pand Noord te komen waar het feest gehouden werd, maar gelukkig was het programma nog niet van start gegaan toen wij binnenkwamen.

DSC_0212[1]

Patty, van Clavis, gaf een intro over de fantastische boeken van Salla Simukka. Ondanks dat ik alleen nog maar Rood als bloed heb gelezen van haar, kijk ik nu al uit naar de volgende delen in de Snow white – trilogie.

DSC_0213[1]

Verschillende bloggers hebben filmpjes ingezonden naar Clavis, over wat zij vinden van de boeken van Salla Simukka. Met dank aan Rosa, de stagiair van Clavis, die het filmpje op een komische en leuke manier in elkaar heeft gezet.

DSC_0216[1]

Vervolgens mocht iedereen die een vraag had deze stellen aan Salla of haar vertaalster. Dat was even een oeps-slik-moment, want volgens mij was niemand daarop voorbereid. De vragen in de zaal vond ik zelf erg origineel en Salla beantwoorde deze vragen met volle enthousiasme.

DSC_0232[1] DSC_0234[1]

En wauw, wat zag alles er mooi uit!! Pand Noord was helemaal in de stijl van de boekcovers van Salla.

DSC_0267[1]

Op het feest konden we polaroids maken en die vind ik zelf erg leuk geworden. Op de foto links sta ik samen met Rosa op de foto. Op de foto rechts (van links naar rechts): Dieuwke (Bookbabbels), Emmy (Zonenmaan), Joost (Nerdygeekyfanboy), ik, Esmee (leesmee) en Joanne (Writingann).

DSC_0236[1]

Op dit feest was ik niet de enige heks, maar dat was niet erg want zo konden we een Heksenselfie maken! Een selfie ging niet lukken, aangezien wij wilden pronken met onze hoeden, dus dan maar een foto door iemand anders laten maken.

DSC_0244[1]

Ik heb Rood als bloed laten signeren door Salla en ze schreef er nog wat leuks bij. 🙂 Het was ook erg leuk dat Salla na het signeren door de zaal liep om met iedereen even een praatje te maken. Ze is erg geïnteresseerd in haar lezers en dat is erg leuk om te merken.

DSC_0246[1] DSC_0247[1]

De boeken die Clavis heeft uitgegeven van Salla. O, en Salla is bezig met het schrijven van een nieuw boek en opnieuw met een magisch tintje. Ik kijk er nu al naar uit!

DSC_0250[1]

Op het feest werden 5 mensen genomineerd voor het beste kostuum, maar wie o wie is de winnaar?

DSC_0257[1]

Emmy! Met haar prachtige Herfst Elf kostuum! Ze heeft letterlijk bloed, zweet en tranen voor dit kostuum geleverd en dat was te zien. Een prachtig kostuum Em!

DSC_0266[1]

Het was een top avond en super gezellig! Na het feest liepen we met een groep bloggers terug naar het station en konden we nog na kletsen over de heerlijke avond.

Ik geniet nu nog steeds na van deze avond en ik schiet weer in de slappe lach zodra ik foto’s voorbij zie komen van het feest. Ik wil Clavis bedanken voor dit onvergetelijke feest en alle bloggers en mensen die aanwezig waren.

Liefs,

header31-860x280

Sociale media & nog wat anders

Heey,

Wow, wat was het tof afgelopen zondag! Heb jij mijn verslag al gelezen? Zo niet scrol dan even naar beneden. 🙂

De afgelopen weken waren voor mij erg stressvol, aangezien ik altijd opstartproblemen heb als ik aan een nieuwe opleiding begin. En daarbij vond ik het ook erg lastig om in te schatten hoe de toetsten op het HBO in elkaar steken. Maar goed mijn punt is, is dat het deze week even anders gaat dan gepland op de blog. Deze week zijn er veel evenementen, ondertussen moet ik tentamens maken en oja ik probeer nog steeds tijd te vinden om even te slapen.

Vandaag heb ik mijn laatste tentamen en daar ben ik erg blij mee, maar ik ben bang dat ik wat minder vrolijk ben zodra ik de cijfers terug krijg. Ongeveer 2 weken geleden schreef ik een stukje over mijn studiedipje en ik merk nu dat mijn tentamens daar onder lijden. Ik heb de kennis, maar ik kan het niet toepassen en dat zorgt voor veel stres tijdens de toetsen.

Nu even iets leukers! Ik zie dat ik veel nieuwe volgers heb op sociale media accounts en op bloglovin. Het leek mij wel erg handig om alle media waar ik op actief ben op een rijtje te zetten, zodat jij mij gemakkelijk kan vinden en kan volgen. 😉

 

Facebook: https://www.facebook.com/thatblondewoman

Twitter: https://twitter.com/KatjaBlauw

Instagram: katja_blauw (Helaas kan ik deze niet linken)

Dat was het voor nu en ik hoop dat jullie mijn situatie begrijpen.

Liefs,

header31-860x280

1 247 248 249 250 251 257