Ik kies voor mezelf

Het is lastig. Het is niet egoïstisch. Ik kies voor mezelf. Mijn levensles toen ik 16 was en opnieuw nu ik 21 ben. Lees snel verder!

Sweet 16

Het is makkelijk om met de stroom mee te gaan. Het is makkelijk om je mee te laten voeren met de kracht van de massa. Ik was 16 en langzaam meer zeker ontrafelde ik mijn identiteit. Met mijn roze Dr. Martens aan mijn voeten voelde ik meer zelf dan ooit tevoren. Door mijn eigen ding te doen, niet te kleden als de massa, leerde ik om voor mezelf te kiezen. Dat was pittig. Want niet iedereen was het met mij eens. Sterker nog, mensen wilden dat ik mij verantwoorde voor het voor mezelf kiezen.

Als ik er nu op terug kijk, was dat het punt dat ik echt volwassen werd. Ik leerde dat volwassen worden niet inhoud dat je weet hoe de wasmachine werkt of je rekeningen zelf te betalen. Volwassen worden is leren voor jezelf te kiezen. Dat was in ieder geval het geval toen ik 16 was. Ik was geleid door verwachtingen van anderen, maar dankzij de ontwikkeling van mijn eigen identiteit vond ik de kracht om voor mezelf te gaan kiezen.

Reflecteren

Op mijn 19de ging ik op mezelf wonen. Ik woonde centraal. Mijn blog groeide enorm. Voor het ene naar het andere project werd ik uitgenodigd. Een paar maanden voor mijn 21ste werd alles wat minder. Ik moest de keuze maken om weer bij mijn moeder te gaan wonen, niet meer centraal en mijn blog groeide niet meer zoals het deed.

De afgelopen maanden heb ik de rust gehad om te reflecteren op voor gaande jaren. En ik realiseer mij pas sinds kort dat ik echt veel te veel deed in die tijd van mijn 19de en 20ste. Allemaal super leuke dingen, die ik nooit had kunnen doen zonder jou als lezer. En het zijn ook allemaal dingen geweest die ik niet had willen missen. Maar in de rust van het platteland ben ik mijn gaan realiseren welke dingen ik echt belangrijk vind.

Mijn prioriteit

Het platteland gaf mij de rust om mijn prioriteiten waar op orde te stellen. En ik kwam erachter dat ik lang niet om zoveel dingen geef dan wat ik altijd dacht. In de stad rende ik van stage naar school. In de andere avonden werkte ik aan projecten, schreef ik blogs. En probeerde enorm sociaal te zijn.

Ik liet al mijn projecten varen. Ik was meer op één plek te vinden. Mijn stage was voorbij en het was fijn om even niet te werken. Afgelopen april was het laatste event die bijwoonde. En ik begon te kijken naar de mensen om heen. Zijn zij de mensen door wie ik mij wil omringen? Ik koos voor mezelf en ik leerde dat ik geef om reizen, mijn blog, school en een kleine groep mensen.

Ik kies voor mezelf

Soms moeten deuren eerst dichtgaan, voordat andere deuren geopend kunnen worden. Daar ben ik de afgelopen tijd enorm druk mee geweest. En nu ik weer terug ben in het midden van het land zie ik alles nog een stuk helderder. Mijn gedachten van de afgelopen tijd werden meteen op de proef gesteld. Terug naar een bepaalde levensstijl, maar deze keer op mijn voorwaarden. En zo gebeurde het dat ik op mijn 21ste opnieuw voor mezelf leerde kiezen.

Liefs,


2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *