Een nieuwe weg

Er is minder dan 48 uur voor nodig. Slechts een berichtje en ik in een nieuwsgierig bui. Uit ervaring kan ik spreken. Die combinatie kan bijzondere momenten creëren.  

Soms zijn er momenten dat je ervoor kiest om een nieuwe weg in te slaan in het leven. Maar er zijn ook momenten dat het leven voor jou kiest. En *poef* je bevindt je op een nieuwe weg. Een nieuwe route. Maar dan is altijd nog de keuze: ga je ervoor? Ik maakte mijn keuze. Ik deed mijn gordel om en ga op weg naar een nieuw avontuur.

Het was nog geen 48 uur voor het bewuste moment. Ik ontving een berichtje van een vriendin. Voor de grap deed ik iets met haar gestuurde berichtje. Het was uit nieuwsgierigheid. Ik was benieuwd waar het tot zou leiden. Niet wetend dat het mijn leven misschien wel gaat veranderen. Op het bewuste moment had ik geen zenuwen. Geen stress. Nog steeds deed ik het voor de lol, de nieuwsgierigheid en omdat ik heel erg enthousiast ben. Het bewuste moment duurde een uur. En binnen dat uur kreeg ik meteen antwoord. Er werd mij een kans aangeboden, een droom in vervulling en iets waar ik onlangs naar zocht vond ik.

Het was niet zo dat ik specifiek ergens naar opzoek was. Ik was in mijn hoofd er niet eens mee bezig. Het gebeurde gewoon. Nouja natuurlijk niet gewoon. Ik voerde een actie uit, maar ik had geen idee dat daar een resultaat uit zou gaan komen. En al helemaal niet vanuit die hoek. In mijn hoofd dacht ik dat ik zou blijven doen wat ik nu doe voor het komende jaar. Maar ik merkte helaas dat het niet bij mij paste. Ik ben iemand die nieuwe dingen wil ontdekken, wil ervaren, maar bovenal wil leven en daarvan genieten!

Soms is er maar een berichtje ervoor nodig om te twijfelen en dat gevolgd door acties kunnen ervoor leiden dat je leven veranderd. 48 uur later en ik was op de terugweg van het bewuste moment. Mijn ogen dwaalden af naar de verte. Terwijl het rumoer van de trein om mij heen was, leek er geen geluid te zijn. Ik zat te staren naar de horizon. Naar open landschappen die voorbij raasden tot aan bomen die bos voor mijn ogen vormen met een hert erin verstopt. Ik zat te denken aan al die dingen die ik had gedaan het afgelopen jaar. Aan alle dingen die nog zullen komen.

Voor ik het wist ontsnapte er een traan. Maar ik wist dat het goed was. Het voelt goed. Ik voel mij zeker. En dat was het moment dat ik een nieuwe weg insloeg. Een stuk onbekend terrein waarvan ik niet zeker weet of het wat wordt. Tegelijk is het ook een kans om mij te ontwikkelen. Ook als er niets uitkomt. Uit mijn comfortzone, al schreeuwt het zelfs typisch Katja. Ik weet nu al dat het leuk gaat worden, maar ik weet ook dat het zwaar gaat worden. En dat er dagen zullen zijn waarin ik mezelf zal gaan afvragen: waarom koos ik voor dit nieuwe avontuur? Simpel. Ik ben nieuwsgierig. Anders zou ik mezelf altijd afvragen wat als?

Liefs,


 

6 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.