De meid met de hakken

Wanneer ik het getik van hakken hoor die paraderen over de straat, dan kijk ik 9 van de 10 keer om. Met name omdat ik graag kijk naar de vrouw die de hakken draagt om te zien hoe zelfverzekerd ze erbij loopt. Ja, zelfs ik een Dr. Martens dragende freak, maar droeg ik altijd al Dr. Martens of iets wat daarop leek? Lees snel verder om daar achter te komen.

Je herkent het vast wel. De vrouw die met borsten vooruit, schouders naar achteren en met stevige passen op haar hakken een weg baant. Of ze nou net beginnen met leren lopen op die schoenen op de middelbare school of al volleerd zijn op de werkvloer. Het zien van hakken aan een vrouw haar voet die er zelfverzekerd op loopt vind ik een pracht beeld om te zien, ondanks dat dit waarschijnlijk niet zo feministisch klinkt. Toch vind ik die vrouw een soort kracht uitstralen. Misschien omdat het ontzettend moeilijk is om op die schoenen te lopen? En het iets weergeeft naar mijn idee hoe veel balans deze vrouw heeft.

Zelf toen ik net naar de middelbare school ging was ik het meisje met sneakers. Ik zag er eerder uit als een skater met mijn bootcut jeans en vest dan dat ik dicht bij het beeld kwam van de vrouw op hakken. Ik was het tegenovergestelde van de meiden die begonnen met leren lopen op hakken. Ik hield van truien en die meiden van topjes. Ik hield van een lerenarmband en zij van parelkettingen om hun hals.

Ergens bleef het gevoel knagen. Ik wilde de meid zijn die begon met leren lopen op hakken, borst naar voren en schouders naar achteren. Ik zocht voor hakken tijdens het winkelen met mijn moeder in de stad. Maar geen enkele paar hakken riepen mijn naam. Maar toen zag ik ze. En de schoenen schreeuwden mijn naam. Een naaldhak van 9 cm, met een puntenneus en het mooiste van de hele schoen was toch de kleur: knal roze! Net zo roze als mijn Dr. Martens.

Ik weet nog goed de eerste keer toen ik de schoenen aan had naar school. Op de fiets droeg ik mijn roze nep convers en op school verwisselde ik ze voor mijn hakken waar ik de gympen in mijn lokker achterliet. Het is te bizar hoe veel ik nog weet van die outfit die ik die dag aanhad, maar het lijkt bijna dat het nog maar een week geleden is. Met een licht geel T-shirt, een lichte skinny jeans, een ketting met gekleurde plastic doodhoofdjes eraan van roze en paars met de knal roze hakken om het af te maken. Ik paradeerde door de gangen van de school alsof het niets was. Hoe iedereen mij aankeek toen ik met deze outfitcombinatie rondliep weet ik niet meer, maar ik zal nooit het euforische gevoel vergeten toen ik door de schoolgangen liep. Correctie, ik had het gevoel alsof ik vloog. Ik was het beeld in mijn hoofd van die zelfverzekerde vrouw, maar dan een typische Katja variant.

Waarom ik dit verhaal heb getypt? Omdat ik deze gedachten bijna vergeten was. Bijna, maar toen zag ik na de verhuizing een zak vol met hakken staan. Deze schoenen had ik in al geen jaren aangeraakt. Ik vroeg me zelfs af of ik er nog op zou kunnen lopen. Wat bleek? Zonder moeite paradeerde ik weer op de schoenen en het gevoel van hoe ik door de gangen liep tijdens mijn middelbare schooltijd kwam terug. Het beeld die ik van een vrouw heb op hakken is altijd gebleven, maar nu ik toch wat jaren ouder ben geworden weet ik dat het niet altijd waar is.

Ik hakken dragen? Nu? Af en toe, maar tegenwoordig zweer ik bij Dr. Martens die zo hun eigen charme hebben. Misschien is het wel het tegenovergestelde schoen van de hak. Grappig genoeg geven beide schoenen mij een zelfverzekerd gevoel wanneer ik erop loop, maar de toon van het gevoel is anders, daarbij ook mijn uitstraling. Alhoewel met mijn typische Katja variant van de hakken wellicht toch niet zo anders is van wanneer ik op mijn Dr. Martens loop. Natuurlijk laat ik door mijn schoenen niet zien hoe zelfverzekerd ik ben, maar soms geeft dat toch net het ene zetje. En voor mij begon het met een hak.

Liefs,

3 reacties

  • Ik ben echt vreselijk met hakken, als ik ze draag dan verzwik ik ongetwijfeld mijn enkel. :p

  • Net als Jessica vorm ik geen goede combinatie met hakken. Jammer want je voelt je inderdaad anders wanneer je ze aanhebt. Dat heb ik toch even gemerkt toen ik in een schoenwinkel een paar aan het passen was. Het leek plots alsof ik meer zelfvertrouwen uitstraalde. Althans tot ik probeerde om er ook effectief mee te stappen én meteen onderuit ging. 🙂

  • Ik draag graag hakken, en stiekem herken ik me wel een beetje in je verhaal. Ik voel me dan mooi, lang en inderdaad, onderbewust zelfverzekerd. Het heeft ook iets elegants en dat vind ik persoonlijk erg leuk. Echt op pumps loop ik overigens niet zo snel, maar ik heb wel laarsjes met een naaldhak. En tijdens de zomer ben ik gek op de sleehakken van de Van Haren 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *