Het programma – Suzanne Young

Het programma (The Program, #1)

 

Titel: Het programma

Auteur: Suzanne Young

Verschenen: mei 2015

Pagina’s: 398

Uitgever: Karakter Uitgevers

Waardering: 7/10

Ik wil Karakter Uitgevers bedanken voor het sturen van een recensie-exemplaar.

In de wereld van Sloane is het uiten van echte gevoelens verboden, depressie onder jongeren is een epidemie en de enige oplossing is het Programma…

Sloane denkt wel twee keer na voordat ze in het openbaar begint te huilen. Sinds zelfdoding is uitgegroeid tot een internationale epidemie, zou een huilbui haar in het Programma kunnen doen belanden, de enige bewezen behandelingsmethode. Ze heeft al een broer verloren, dus Sloane weet zeker dat haar ouders er alles aan zullen doen om haar in leven te houden. Ze weet ook dat iedereen die het Programma heeft gevolgd terugkeert met een schone lei: hun depressies zijn verleden tijd, maar hetzelfde geldt voor hun herinneringen.

Omdat ze zowel thuis als op school constant onder toezicht staat, zorgt Sloane dat ze zo min mogelijk opvalt en verbergt ze haar gevoelens zo goed mogelijk. De enige bij wie Sloane zichzelf kan zijn, is James. Hij heeft beloofd om ervoor te zorgen dat ze geen van beiden in het Programma terechtkomen en Sloane weet dat de liefde tussen hen sterk genoeg is om allerlei tegenslagen te weerstaan. Maar ondanks de beloftes die ze elkaar maken, wordt het steeds moeilijker om de waarheid te verbergen. Ze worden alle twee steeds zwakker, depressie ligt op de loer. En het Programma zit hun op de hielen…

Het programma gaat over een wereld waarin zelfdoding is uitgegroeid tot een epidemie die jongeren treft. Er is echter een oplossing: het Programma. Als vermoed wordt dat je depressief bent of zelfmoord wilt plegen, dan word je gedwongen behandeld. Je herinneringen worden gewist zodat je ‘fris en fruitig’ kan beginnen aan een nieuw leven.

In het begin had ik het idee dat het verhaal even opgang moest komen, maar dan leest het verhaal erg prettig. Af en toe had ik alleen wel moeite met wat oud taalgebruik. Het komt niet veel naar voren, maar het stoorde mij wel waardoor het mij ook een beetje afremde wanneer ik aan het lezen was.

Sloane vind ik een heerlijk personage, van wie ik echt heb genoten. Ze is een personage wie niet snel opgeeft en ze doet haar best om zich zo goed mogelijk overal doorheen te slaan. De andere personages blijven tamelijk vlak en ik hoop dat ik meer over de anderen kom te weten in de vervolg delen.

Wat ik erg bijzonder vond is dat de karakters in dit boek niet preuts zijn. Ik stoor mij vaak in YA’s aan wanneer een meid van 17 nauwelijks een kus durft te geven aan die jongen die ze leuk vindt. Maar Suzanne weet dit op een mooie manier te doorbreken, zonder al te veel in details te treden.

Het verhaal is erg rustig opgebouwd. Ik zat het hele verhaal lang te wachten wanneer de actie zou komen, maar die blijf uit. Pas bij de laatste hoofdstukken begon ik te merken dat ik op het puntje van mijn stoel zat. En toen was ik al bij het epiloog… Ik kan niet wachten om verder te lezen in deel 2. Want ik hoop op heel veel actie, meer achtergrond informatie en uitgewerkte personages.

Wat vind jij ervan dat depressie in dit boek als een ziekte wordt gezien?

Liefs,

header31-860x280

3 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *