Pupil – Julie Kagawa

 

Titel: Pupil

Auteur: Julie Kagawa

Verschenen: juli 2015

Pagina’s: 413

Uitgever: Harper Collins

Waardering: 6/10

Ik wil uitgeverij Harper Collins bedanken voor het sturen van een recensie-exemplaar.

Lang geleden hebben de drakendoders van de Orde van St.-Joris de draken bijna uitgeroeid. Maar ze zijn er nog steeds, en hun aantal neemt zelfs toe onder de ijzeren heerschappij van Talon.
Ember en haar broer Dante zijn jonge draken die voor het eerst worden losgelaten in de mensenmaatschappij. Eén zomer lang mogen ze als gewone tieners van hun relatieve vrijheid genieten vóór Talon beslist over hun toekomst. Broer en zus vermaken zich uitstekend met vrienden aan het strand, maar vooral de opstandige Ember wordt nauwlettend in de gaten gehouden. Een van haar nieuwe vrienden is de knappe, serieuze Garret, van wie ze zeer menselijke kriebels in haar buik krijgt. Wat ze niet weet, is dat Garret is opgevoed met maar één doel: hij moet draken die zich verborgen houden tussen de mensen opsporen en vernietigen…

Het probleem die ik heb met de boeken van Julie Kagawa, het duurt altijd zolang voor ik erin kom. Op haar trilogie van Onsterfelijk na dan. Ik weet niet precies waar het aan ligt, maar op de één of andere manier heb ik altijd opstartproblemen met haar boeken. Ik denk dat het ik zo het beste verwoord.

Ondanks dat het even moeite koste om in het verhaal te komen werden de karakters ondertussen voorgesteld. Stuk voor stuk waren ze erg uitgewerkt dat hielp heel erg bij mijn verbeeldingskracht. Ik ben dol op de hoofdpersonage Ember, een heerlijke rebelse tiener. Die houdt van surfen en gewoon van mens zijn.

Het verhaal wordt uit meerdere perspectieven vertelt, dat is ook hoe je personages zo goed leert kennen. Maar voor mijn gevoel was het soms te veel informatie. Ik vind het namelijk erg balen als ik het verhaal vanuit zoveel perspectieven lees. Het lijkt alsof er geen mysterie voor de lezer over blijft. Meerder perspectieven voegden wel iets toe over de geschiedenis van Talon en meerdere inzichten in het verhaal. Toch had ik liever gezien dat Kagawa de informatie anders in het verhaal had verwerkt met minder inzichten.

Wat ik helaas ook minder verfrissend aan het verhaal vond, was de liefdesverhouding in het boek… Ik wil hier niet te veel over zeggen, om niet te spoileren, maar het is behoorlijk voor de hand liggend.

Helaas kan ik het verhaal ook niet spannend noemen, zelfs niet dat ik bijna op het puntje van mijn stoel zat. Oké, op het allerlaatste moment en dat is één van de twee redenen dat ik graag Rebel, het vervolg, zou willen gaan lezen.

De tweede reden dat ik toch alle boeken van Julie Kagawa wil lezen is haar geweldige schrijfstijl, de manier hoe ze een hele wereld voor mijn ogen lijkt te creëren. Dat is echt magisch. Helaas is moet ik zeggen dat ik Pupil saai vind, het verhaal kabbelde wat voort op de laatste 2 hoofdstukken na dan.

Ik ben dus niet omver geblazen door dit boek, maar desondanks heb ik het wel met plezier gelezen. Ik ben ook enorm  benieuwd naar het vervolg, Rebel. Het einde van Pupil doet mij vermoeden dat Rebel meer actie en spanning gaat bevatten. En als dat inderdaad zo blijkt te zijn, dan ben ik héél erg blij.

Ben jij fan van Julie Kagawa?

Liefs,

header31-860x280

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *