De tranen van Saar – Jet Steinz (De Sterren van morgen Blogtour)

De tranen van Saar

 

Titel: De tranen van Saar

Auteur: Jet Steinz

Verschenen: september 2016

Pagina’s: 126

Uitgever: Uitgeverij Brandt

Waardering: 4/10

Ik wil Uitgeverij Brandt bedanken voor het sturen van een recensie-exemplaar.

Op een gure januaridag komen vier Nederlandse jongeren aan op Mortimer Mansion, een kostschool voor bijzonder onderwijs in Cornwall. In dit typisch Britse kasteel met zijn wonderlijke esoterische staf en zijn ruige omgeving belanden ze in de brugklas. Ze beleven van alles wat je kunt verwachten van pubers die bij hun ouders weg zijn… en nog veel meer. Op deze unieke school wordt de ochtend gegroet, voor het eten gedankt en het leven gevierd – zij het lang niet altijd helemaal op de manier die ouders en docenten voor ogen stond!

Van Uitgeverij Brandt ontving ik een tijdje terug een heel leuk mailtje. Of ik samen met nog 3 andere bloggers mee wilde doen aan een blogtour. Maar niet zomaar een blogtour over één boek. Het gaat om vier boeken om precies te zijn. Zoals je in de omschrijving kan lezen gaat elk boek over één van de vier Nederlandse jongeren. Ik heb Saar, een meisje waarvan ik aan het begin dacht dat ik niets gemeen met haar zou hebben.

Wij (Thyrze, Jessica en Eline) kozen ervoor om een foto opdracht te doen. Een soort moodbord maken met het personage in de hoofdrol van de door jouw gekozen boek.

detranenvansaar

Saar heeft een eetstoornis. Haar ouders brengen haar naar een kostschool in Cornwall waar zij verder kan werken om haar eetstoornis te overwinnen. Haar eetstoornis blijft een rol spelen in haar leven. De gedachtes over eten en over haar gewicht zijn tijdens haar verblijf in de kostschool nog in volle gang. Naast deze eetstoornis leert ze de knappe Tommy kennen. Hij is een hulpkok in de keuken van de kostschool. Zij krijgt gevoelens voor hem. Lukt het Saar om haar eetstoornis onder controle te krijgen? Heeft Tommy ook gevoelens voor haar?

Saar is een complex meisje dat is al te merken vanaf de eerste bladzijden. Het lijkt alsof dit boek alleen maar gaat om haar eetstoornis en zoals dit de titel van het boek verraad; haar tranen. Maar dat is niet waar het alleen om draait, want Saar ziet ook de leuke dingen in van naar school gaan in Cornwall. Ze pakt namelijk haar grote passie muziek weer op. Ik vond het fijn om te lezen dat de auteur van het boek niet elk dingetje negatief benaderde. Hier was ik namelijk wel bang voor voordat ik begon met lezen.

Het idee over deze boekenserie trok mij enorm aan. Al helemaal aangezien ik zelf in Devon (ligt naar Cornwall) heb gestudeerd. Maar helaas vond ik het vertrouwde gevoel die ik had tijdens mijn tijd in Engeland niet terug in het boek. Het boek was daar namelijk te dun voor en daarnaast te veel onderwerpen die in te weinig bladzijden verteld probeerden te worden. Saar kampt met een ongelooflijk groot probleem en tegen het einde van het boek lijkt het probleem te zijn opgelost. Hoe dan? Het boek stelde mij daarom erg teleur. Juist omdat ik zo gehoopt had dat het een toffe boekenserie zou worden.

Ik weet zeker dat het boek veel meer tot zijn recht was gekomen als de auteur minstens 300 bladzijden had geschreven. In het boek gaat het namelijk ook om over het éénzijn met de elementen. In het boek van Saar werd dit onderwerp af en toe aangeraakt waardoor het nogal zweverig (zo niet lachwekkend) op mij overkwam. Daarnaast zouden de problemen in het leven van Saar beter naar voren kunnen komen in meer dan 126 bladzijden. Ik vind Saar namelijk echt een heel leuk personage, met name in het laatste hoofdstuk merkte dat ik een zwak voor haar had.

Wat ik wel erg leuk vind aan deze serie is dat de boeken tegelijk zijn uitgegeven en dat het concept achter de boeken zich enorm goed doen voor een leesclub. Het was namelijk erg leuk in ons groepje om over de app te kletsen over de gebeurtenissen en door elkaars personages er achter te komen hoe dingen nou echt zitten en welk personage een bepaalde situatie had veroorzaakt. Helaas was Saar wel de personage die het minst te maken had met de andere personages. De gesprekken die ontstonden tijdens het lezen van dit boek was wel echt hilarisch. Mijn gesprek met Thyrze:

Ik: ‘Mijn personage komt de andere hoofdpersonages nauwelijks tegen. Zij is veel meer bezig met andere personages’.

Thyrze: ‘Zoals met Tommy?’

Ik: ‘Ja, precies! … Wacht, hoe weet jij van Tommy?’

Thyrze: ‘Dat vertelde Saar aan Louise, weet je nog?’

Ik: …

Thyrze: ‘Die nacht dat ze lagen te praten’.

Ik: ‘O, ja!’

Helaas, het boek kwam niet tot zijn recht in de 126 bladzijden. Van bepaalde uitspraken en scene’s in het boek heb ik genoten. Het concept achter het verhaal vind ik geweldig. Maar nee, het boek heeft mijn verwachtingen niet waar kunnen maken. Er waren gewoon te veel problemen, te gehaast en ideeën om het naar mijn idee waar te kunnen maken.

Liefs,

thatblondewomanhandtekening

Een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.