Klaar met school

Wanneer je precies vier jaar geleden precies hetzelfde doet als vier jaar later. Het verschil? Vier jaar geleden bracht het me in Exeter en vier jaar later was het dankzij Exeter dat ik die keuze kon maken.

Exeter. Waarom Exeter? Dat was de vraag die ik veel kreeg wanneer ik vertelde over mijn reis naar Engeland. Exeter is de plek waar ik heb gewoond. Ik had er niet gewoond als ik niet stopte toen der tijd met mijn opleiding. Na mijn Bucket List erbij gepakt te hebben, besloot ik om een backpack op mijn rug te slingeren en naar Engeland te vertrekken. Ik kwam terecht in Exeter. In mijn tijd daar besloot ik iets.

Ik wilde alleen nog maar 100% voor mezelf kiezen vanaf dat moment. En dat is mij best aardig gelukt. Maar over de afgelopen jaren heb ik me ook zo nu en dan voor langere tijd erg ongelukkig gevoelt. Natuurlijk hoort dat bij het leven, want zonder dat is het niet mogelijk om ook de goede momenten te waarderen. Maar in de afgelopen twee jaren was het soms te vaak en te lang. Ik wist dat er iets moest veranderen. De grote vraag was alleen: wat? Wat moest ik veranderen om me gelukkig te voelen of in ieder geval meer mezelf.

In Brighton maakte ik volledig mijn hoofd leeg en onderweg naar Exeter mocht ik van mezelf weer nadenken. Ik dacht na over verschillende onderwerpen. Op de maandag in Exeter gaf ik les aan de studenten van Corkscrew. Ik realiseerde me weer wat ik echt leuk vind om te doen in het leven. Ik praatte daar vervolgens over met de mentors van die Corkscrew groep. Toen ik vertelde dat ik nog studeerde keken de twee paar ogen van de mentors mij aan of ik was gek geworden. Studeren? Waarom als je weet wat je wilt doen met de rest van je leven?

Ik ben handig geworden met het opstarten van nieuwe bedrijven, van nieuwe projecten en daarmee geld te verdienen. Maar elke keer vluchtte ik weer. Ik vluchtte naar de volgende stage. Of naar de volgende paper om te maken voor school. Het uitstellen van de toekomst… allemaal omdat ik bang ben in mezelf te geloven. Op dinsdag hakte ik de knoop door. Ik besloot om te stoppen met de opleiding. Het maakte me al even niet meer gelukkig. Die eindsprint naar mijn diploma kon ik niet meer maken. Vakken waarvoor ik al zeker twee herkansingen had gedaan, had ik nog steeds niet gehaald. Sommige stof van de Filosofie begreep ik totaal niet. Het kwam niet binnen. Op het gebied van journalistiek heb ik alle vakken gehaald, maar er waren best veel filosofische vakken die mij niet liggen. Geen grap, maar van één vak heb ik vijf tentamens gemaakt en nog steeds heb ik het vak niet gehaald.

In het begin vertelde ik het aan bijna niemand in mijn vertrouwde omgeving dat ik gestopt was met school. Ik wilde genieten van de vrijheid die het mij biedt. Ik heb me in tijden niet zo luchtig gevoeld. Pas nu ik stil kan staan, merk ik hoe hard ik heb gerend de afgelopen jaren. Van een fulltime stage, tot in de avonduren school en in mijn vrije tijd bezig voor That Blonde Woman. Mijn agenda zag eruit alsof ik dagelijks tetris aan het spelen was.

Geen spijt. Het heeft me gemaakt wie ik nu ben en dat zou ik nooit anders willen doen. Ik heb veel geleerd al ging dat met vallen en weer opstaan. Van de meest toffe stages tot hoorcolleges tot laat in de avond. Een betere schrijver worden door de vele filosofielessen en journalistiek krijgen van pro’s in het vak. Hard werken om de school mee te helpen geaccrediteerd te worden en enorm veel opdrachten maken terwijl ik fulltime aan het werk was voor stage of mijn eigen bedrijf. Maar eerlijk? Ik heb genoten. Alleen nu is het genoeg geweest.

Trots ben ik absoluut. Ik ben het meisje van het MBO en die hard haar best heeft gedaan op het HBO. Ik deed stages waarvan er een paar meer geschikt waren voor WO. En nu ben ik klaar met school. Ik heb eruit gehaald wat ik eruit kon halen.

Wanneer je precies vier jaar geleden precies hetzelfde doet als vier jaar later. Het verschil? Vier jaar geleden bracht het me in Exeter en vier jaar later was het dankzij Exeter dat ik die keuze kon maken. En werd ik aan mijn eigen belofte herinnerd. Ik kies 100% voor mezelf en anders niet.

Ik ben klaar voor de rest van mijn leven. Het moment waar ik al naar uitkijk sinds misschien al wel tien jaar lang. En eindelijk betreed ik het leven wat mensen het “echte” leven noemen. Al denk ik dat ik daar allang aan begonnen was. Want mijn dromen uit laten komen heb ik altijd belangrijk gevonden. Om het meteen te doen en niet op te geven. Gewoon doen! Hoe ik me voel over dit alles? Rustig, sereen en klaar voor de nieuwe uitdagingen waarvan ik weet dat die op mijn pad zullen komen. Als het niet morgen is, dan wel overmorgen.

Liefs,

2 reacties

  • Wow, dat had ik niet verwacht! Vind je het niet zonde, zo net voor de eindstreep?

    • Nee, absoluut niet. Er waren toch wel een aantal vakken die ik steeds maar niet haalde. Het werd voor mij allemaal net wat te academisch. Daarnaast heb ik op school geleerd wat ik wilde leren, dus het is goed zo. Ik ben nooit naar het HBO gegaan met de intentie om perse een diploma te halen. Ik wilde gewoon nog een paar dingen leren en die heb ik inmiddels geleerd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.