Personal Update: 9 maanden later

droom

Geen zorgen er is geen kind geboren, alleen maar wat dromen die zijn uitgekomen. Maar wat dromen? Het is al een prestatie op zich om één droom uit te laten komen en de afgelopen maanden deed ik wel minstens 3. En nee, ik heb nog lang niet alles gedaan, er zijn zelfs dromen bijgekomen. 

Gisteren schreef ik in mijn dagboek. Opeens bleven mijn ogen hangen bij de datum. Afgelopen vrijdag was het precies een halfjaar geleden dat ik uit Exeter vertrok op weg naar Newcastle. Een 12 uur durende busrit. Behoorlijk heftig, maar  het was het waard. Alleen al het uitzicht tijdens de reis was fantastisch!

Maar als het een halfjaar geleden is dat ik vertrok uit Exeter, dan is het 9 maanden geleden dat ik stopte met mijn opleiding en dat ik had besloten om vanaf dat moment mijn leven anders aan te pakken. Klinkt het al serieus? Het was inderdaad een rigoureuze beslissing, maar ik heb geen dag spijt van mijn keuze.

Vanaf het moment dat ik thuis kwam te zitten begin november zal ik eerlijk zijn, de eerste 2 weken was mijn blog de enige reden waarom ik elke ochtend uit bed kwam. Ik wist het even niet meer en ik kan je vertellen dat het een akelig gevoel is. Na 2 weken geleefd te hebben in pyjama’s, tv-series en weet ik veel nog meer. Besloot ik dat het tijd was om te doen wat  mijn hart mij ingaf, dat was het beste uit mezelf halen. Ondanks dat het even tegenzat.

Ik pakte mijn Bucket List erbij om tot de conclusie te komen dat ik naar het buitenland wilde. Wanneer je mijn blog al een tijdje volgt weet je dat ik vertrok naar Exeter, Engeland om de cursus Start-up business te volgen. Na Exeter zette ik het doel om een studie die mij past te vinden. In Exeter had ik besloten dat ik alleen maar dingen ging doen waar ik zelf voor de volle 100% achter sta. En zodra ik twijfel ook al is het een klein beetje dan doe ik het niet.

De studie werd al snel gevonden, over een week begin ik aan de studie Journalistiek en media met toegepaste filosofie. Ik vertrok naar Parijs bij thuiskomst moest ik bedenken hoe ik mijn studie ging bekostigen en tegelijk ervaring opdoe. Sinds 8 juni loop ik stage bij Uitgeverij Kok.

Ik heb de afgelopen 9 maanden alleen maar genoten van mijn reis, dan bedoel ik niet zozeer de letterlijke reis, maar de reis die ik heb gemaakt om op dit punt in mijn leven aan te komen.

Deze maanden heb ik in het teken gezet van mijn droom achterna gaan. Meerdere keren ben ik naar het buitenland geweest. Exeter, Parijs en London. Natuurlijk ik had graag meer willen reizen, maar ik koos op dat moment om eerst te gaan werken aan mijn toekomst en wie weet werk ik later ook bij een uitgeverij. Het is maar net hoe ik er straks tegenover sta. Misschien wil ik alleen nog maar reizen, dat is ook niet erg aangezien ik alleen nog maar dingen wil doen waar ik achtersta.

Is dit egoïstisch dat ik dingen voor mezelf wil doen? Ik vind van niet zolang ik mijn omgeving maar niet hinder. Uiteindelijk ben ik de enige die mezelf gelukkig kan gaan maken. Zolang ik doe waar ik van hou dan zal ik dat ook zijn.

Liefs,

header31-860x280

10 reacties

  • Het is absoluut niet egoistisch dat je dingen voor jezelf wilt doen, lieve Katja. Want het is jouw leven, en jij gaat er uit halen wat er in zit <3

  • Je bent zeker niet egoïstisch, ik bewonder je zelfs om alles wat je doet en bereikt!

  • Wat knap van je dat je dat aangedurfd hebt! Ik vind dat persoonlijk totaal niet egoïstisch.

  • Lieve Katja, je bent een mooi mens. =)

    Ik vind het heerlijk om over dit soort avonturen van jou te lezen. Waarom? Niet omdat ik persoonlijke blogposts altijd leuk vind. Nee, om hoe je ze opbouwt en hoe ze altijd zo barstensvol zitten met een gevoel dat zegt ‘Ja! Dit zouden we allemaal moeten willen!’. Je vraagt je stiekem af of het niet toch egoïstisch is dat je dingen voor jezelf wil doen? Lieve Katja, voor wie anders? 😉

    Nee, echt. Niet weten wat voor werk je over 10 jaar wil doen of zult doen: het mag! Je doet gewoon wat je gevoel je ingeeft en daar benijd ik je om. Als ik zo lees over je pyjamadagen, heb jij ze dus ook soms. Van die dagen dat je met de pakken neerzit. Maar dat is maar even! Want je hebt je blog en je hebt alle dingen die je wil doen. En je laat het er niet bij. Nee, je dóét ze gewoon. En je zult blij zijn voor jezelf, maar ik ben ook blij voor je. =)

  • Wauw, Katja. 😮 Ik heb echt respect voor je dat je zoveel positiviteit hebt! Jij komt er wel 🙂

  • Hoi meissie .
    de weg die je gaat is niet vlak en recht , daarom zul je heel je leven
    je eigen weg moeten kiezen, en toch is het niet fout af en toe van een ander te horen
    of je ook de goede weg neemt al hoewel , een ieder zijn weg loopt anders .
    dus hou je bij je schoenen merk . dan loop je vast de goeie kant op .
    en ik ben trots op je .

    groetjes je pa

  • Als ik zo’n blogpost van je lees Katja, ben ik zo blij dat ik zo’n geweldige meid als jou heb leren kennen 🙂

  • Het is helemaal niet egoistisch om dit te doen. Ik vind het eerlijk gezegd knap dat je de knoop hebt durven door te hakken om te stoppen met je opleiding. En vervolgens naar iets te zoeken wat beter bij je past!
    Dat kun je nu beter hebben dan wanneer je over tien jaar (bijv) in een oud stoffig kantoor werkt en dan terug denkt ‘had ik het toch maar anders gedaan’.

  • Geweldig dat je dit doet! En als het egoïstisch is om te willen doen wat goed voelt en wat je gelukkig maakt en waarmee je je kunt ontwikkelen, dan zijn we allemaal egoïstisch!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.