Terug in Nederland

Staren uit het raam van de trein, verschillende treinen en uren lang zonder te vervelen. Van Frankrijk tot Engeland. Staren uit het raam en nergens aan denken. Ik ben weer terug in Nederland en in deze schrijfsel vertel ik hoe mijn reis verliep. 

Reizen. Ik vind het dan super belangrijk om even los te koppelen van mijn alledaagse  leven. Na een paar jaar van training weet ik inmiddels hoe ik het snelste kan loskoppelen. In het begin moet ik mezelf en mijn gedachten bezig houden door bijvoorbeeld te lezen. Zo las ik tijdens deze reis naar en door Engeland op mijn eerste dag al twee boeken uit. Maar vanaf dan ging het steeds makkelijker. Staren. Uit het raam kijken en nergens aan denken.

Ik heb mezelf geleerd om nergens aan te denken wanneer ik mezelf wil loskoppelen. Absoluut nergens aan. Elke keer wanneer ik mezelf betrap dat ik toch ergens aan denk, stop ik met denken. En ga ik weer verder met waar ik gebleven was, staren uit het raam. De reden waarom ik dit doe? Dat nergens aandenken? Om mijn gedachtes te ordenen. En dat klinkt ietwat gek juist omdat ik nergens aan denk. Maar omdat ik nergens aan denk en geen andere prikkels erbij laat komen, kan ik wanneer ik mijn gedachtes weer toelaat de gedachtes rustig ordenen. Er zijn geen prikkels meer waardoor ik los ben gekoppeld van mijn alledaagse leven en de ruimte krijg om mijn gedachtes te ordenen. Het is dan makkelijker om te zien wat voor mij belangrijk is en wat niet.

Ik heb tijdens mijn reis heel wat uren gespendeerd in verschillende treinen. En het hielp niet mee dat bijna elke trein waar ik in zat vertraging had. In een paar treinen had ik wel meer dan een uur vertraging. Van Brighton naar Exeter was dat zelfs meer dan twee uur! We stonden met de trein midden in een bos stil voor meer dan een uur. Ik had om eerlijk te zijn niet eens door dat we inmiddels al zo lang stil stonden tot het werd omgeroepen.

Ik reis niet zomaar en het is zeker niet altijd alleen om een mooi land te bezoeken. Voor mij was het tijdens deze reis van belang om afstand te nemen. Van alles eigenlijk. 2019 is het jaar voor mij dat veel keuzes moet gaan maken, maar eigenlijk wil ik helemaal niet wachten tot dan. Er zijn nog twee maanden over van 2018 en die wil ik goed benutten. Wachten op een nieuw jaar is wachten tot de beslissingen voor jou gemaakt worden en je eigenlijk geen keus meer hebt. 

Nu terug in Nederland en na veel gestaard te hebben uit het raam en aan niet veel gedacht te hebben… zijn mijn gedachtes geordend en is het tijd om beslissingen te gaan maken. Beslissingen voor nu en voor later.

Liefs,

2 reacties

  • Ik kan mij hier ontzettend in vinden! Reizen vind ik aan de ene kant stresvol maar ook weer ontzettend rustgevend. Dat moment wanneer je een zitplekje hebt gevonden in de juiste trein kan ik ontspannen en even de tijd nemen om tot rust te komen. Dan komt ik in een soort meditatie terecht, eigenlijk wat jij nu precies verwoord hebt!

  • Zo is het you van do it girl. Ga er voor!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.