Mijn leven bij een Hospita

MLBEH

Hoe is het om bij een Hospita te wonen? Wat is een Hospita eigenlijk? En mis ik het studentenhuis in Nieuwegein? Vandaag geef ik jullie een beeld van hoe mijn leven zonder een studenten huis eruit ziet en nee ik ga het niet romantiseren! Lees je mee?

Wat is een Hospita?

Om te beginnen. Wat is een Hospita? Een Hospita zijn mensen (vaak een ouder echtpaar) die een kamer over hebben en het vervolgens verhuren aan een student. De beweegreden zijn vaak omdat ze niet helemaal kunnen leven van hun pensioen, extra geld nodig zijn of ze vinden het fijn dat er nog een ander leven in het huis rondloopt behalve zijzelf. En nee, ik heb geen idee wat de redenen zijn van de hospita waar ik nu woon…

♠ Mis ik het studentenhuis?

In mijn eerste week zat ik op bed mijn boek te lezen. Ik heb geen bank dus is mijn bed een soort bankbed. Meestal wanneer ik 2 bladzijden las uit mijn boek hoorde ik wel een van mijn huisgenoten roepen door het huis of iets anders, maar dit keer bleef het stil. Het enige wat ik hoorde was de tv van meneer en mevrouw X. Het was pas de woensdag nadat ik was verhuisd, dat was het moment dat het voor mij echt begon te voelen. Ik woon alleen. Natuurlijk niet echt alleen, maar ik kan nooit meer de trap afstormen om naar Marcia te gaan. Ik kan nooit meer even om het hoekje kijken bij Vera. Het voelde alsof speeltijd voorbij was… En nu begint het echte leven.

Wanneer je in een studentenhuis woont zoals ik in Casa Biondo gaan je huisgenoten als zussen voelen. Waardoor het lijkt alsof je niet alleen uit huis bent, maar juist in een soort tussenfase. Elke dag is een feest. Ouders letten niet meer op je en je kan doen en laten wat jezelf wilt. Ja, ik mis het studentenhuis op heel veel vlakken. Al zijn er ook dingen die ik kan missen als kiespijn, zoals wanneer iemand zijn taak niet had gedaan of wanneer er een rij stond van mensen die de keuken wilden gebruiken. Ik mis de gesprekken, samen studeren en een paar armen die mij knuffelden wanneer ik het even nodig ben.

♠ Mijn leven bij een hospita

Nu ik al ander halve maand woon bij een hospita merk ik dat in de avond veel meer rust heb. Geen rij meer bij de keuken en gek genoeg mis ik de vaatwasser veel minder dan verwacht. Wat ik wel merk is dat ik nu veel meer online contact zoek met mensen. Eerst hoefde ik de 1 meter brede gang over te steken of ik liep de trap af.

Privacy… ja dit is wel enorm veranderd! Ik heb een stukje vrijheid moeten inleveren om bij een hospita te komen wonen. Het lijkt af en toe alsof mijn oma mij in de gaten houd. Maar van de andere kant heb ik ook weer vrijheid gekregen, want ik hoef niets te overleggen. Al zijn daarvoor wel weer regels in de plaats gekomen. Het is ook best een gek idee dat ik onder hetzelfde dak woon als mijn huisbaas.

Maar om eerlijk te zijn heb ik niets te klagen. Ik woon eindelijk in de stad, kan overal lopend heen en ik mag doen en laten wat ik wil (op een paar regels na dan). Daarnaast is het een stuk goedkoper om bij een hospita te wonen dan in een studentenhuis.

Conclusie en meer

Het gemis om  mijn huisgenoten zal denk ik nog wel een tijdje blijven… Maar ik vind het wel heel erg fijn om in de stad te wonen. O en heb ik al getypt dat mijn eetpatroon is veranderd sinds ik niet meer in het studentenhuis woon? Marcia had hier getypt dat ik een paar eet(on)gewoontes had, maar die zijn verdwenen! Doordat ik nu mijn eigen keuken heb kan ik veel langer doen over het eten koken en al het aanrecht ruimte is voor mezelf, waardoor ik veel uitgebreider kook! En dat resulteerde in het feit dat ik ben afgevallen. Sinds het begin dat ik uit huis ben vliegen de kilo’s er van af en nu al helemaal! Ik heb gelukkig geen last aan het verhaal dat wanneer studenten uit huis gaan de eerste 10 kilo aankomen.

Liefs,

header31-860x280

2 reacties

  • Zelf heb ik er bewust voor gekozen om nooit bij een Hospita te wonen tijdens mijn studententijd. Op de één of andere manier had ik het idee dat je dan voortdurend verantwoording aan iemand moest afleggen of je aan bepaalde regels moest houden. Nu ik je artikel lees denk ik dat ik er misschien iets te veel vooroordelen over had 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.