Mini Bucket List Parijs

Reizen, een onderwerp waar ik wel weken non-stop over weet vol te praten. Een vriendin vertelde mij, voordat ik vertrok naar Engeland, dat ik een mini bucket list zou moeten samenstellen. Ik had inderdaad een kleine lijst voor mezelf opgesteld, maar ach die stelde niet heel veel voor. Voor Parijs ga ik het even aders aanpakken.

Travel

Eiffeltoren – Ja, deze wil ik zo ie zo met eigen ogen zien!

Paris

City of Light – Niet alleen overdag de stad bewonderen, maar ook wanneer de avond is gevallen. Ik bedoel de stad wordt niet voor niets The city of light genoemd, dus dat wil ik meemaken ook!

~ Love ~

Macarons – Ik weet het is heel ernstig, maar ik heb nog nooit deze zoetigheid geproefd. En waar kan dat beter dan in Parijs? Ik zie mezelf al zitten met een koffie op een terrasje bij een schattig uitziende tafel en stoelen met deze zoetigheden.

Pinterest / Search results for croissant

Croissant – Als klein meisje (7 jaar) riep ik al dat wanneer ik in Parijs ben een croissant ga eten. Na 12 jaar wachten denk ik ook dat het eens tijd wordt.

Untitled

Shakespeare and Company – De booknerd in mij roept al. Het liefst loop ik er meteen heen zodra ik in Parijs ben. Wie weet, maar dat ik het een bezoekje ga brengen staat vast!

Wat staat/stond er op jouw mini bucket list van Parijs? 

Liefs,

header31-860x280

Bucket List Exeter (+Newcastle) Update

Inmiddels ben ik alweer een paar dagen thuis, waarvan ik nog maar sinds gisteren begin te wennen dat ik echt weer in Nederland ben… Het is een erg apart gevoel. Maar ook fijn, want wat slaapt nou beter dan je eigen bed?

Vorige week zaterdag vertrok ik in alle vroegte. Ik werd door een taxi opgehaald en naar het busstation gebracht. Met één van die bussen vertrok ik naar Birmingham. Tijdens de reis zat ik naast een jongen uit Hong Kong waarmee ik gezellig heb gepraat en dat maakte de reis meteen een minder stuk saai. In Birmingham moest ik overstappen op een andere bus en nam ik afscheid van de jongen. Inmiddels had ik al zo’n 5 uur reizen erop zitten, dus op naar de volgende 7 uur.

In bus 2 van de dag stapte er in Leicester een jongen uit Leeds in, waarmee ik nog een heel leuk gesprek had over mijn favoriete Engelse eten: Yorkshire pudding! Want volgens hem maakte zijn moeder de beste. Daarnaast melde hij zich vrijwillig aan om mijn reisgids te zijn en vertelde hij mij hele verhalen over de plekken waar de bus langs kwam. In Leeds namen we afscheid, na een korte pauze ging de bus verder naar Newcastle.

Ik geloofde mijn ogen niet zodra de bus Newcastle binnen reed. Het was namelijk net een wonderland van lichtjes, oude gebouwen en mensen die door de straten krioelden.

Na een behoorlijk stuk lopen was ik eindelijk in het hotel met zo’n 13 uur reizen in totaal van deur tot deur. Bij de receptie moest ik gaan zitten en ging ik het papierwerk regelen. Even later werd ik naar mijn kamer gebracht, alleen die ging niet open… De kamer was dus al bezet. Blijkbaar was mijn kamer dubbel geboekt… Daar sta je dan met je goede gedrag met een backpack, een knorrende maag en ogen die elk moment konden dicht vallen.

Misschien zal je nu niet trots op mij zijn, maar de man van de receptie heeft het geweten dat ik het er niet mee eens was… dat resulteerde erin dat toen ik de volgende dag (uit mijn kamer liep met eigen badkamer en voordat laatste had ik niet eens hoeven te betalen) dat de man die nu bij de receptie stond mij niet eens durfde aan te kijken… Ja dat krijg je ervan als je mij in bovengenoemde toestand laat wachten op een kamer en met een zielig verhaal aankomt dat de kamer dubbel geboekt is. Oeps..

DSC_0353

Nou nu is het in ieder geval tijd om op onderzoek uit te gaan in Newcastle! Op een bordje zag ik dat er een straat Strawberry Place heette, dus daar moest ik even een foto maken ter bewijs.

DSC_0358

DSC_0368

Ik vind het heerlijk om te lopen langs het water! Wel balen dat het zo’n grijze dag was…

DSC_0379

Van de buitenkant vind ik het een prachtig theater, maar helaas was er die avond geen voorstelling, dus dat werd een avondje naar de bioscoop. Dat kwam mooi uit want het regende cats and dogs.

DSC_0382

DSC_0383

Niet veel later vond ik allemaal bankjes waarop stond: negen dingen om te doen op een bankje (in het Engels dan). De bovenstaande tekstjes vond ik het leukste.

DSC_0388

Dit is de mooiste Waterstone’s die ik ooit heb gezien! in de kelder waar alle YA boeken stonden was erop dat moment net een boekenclub gaande en ik kon het niet helpen om even mee te luisteren. Na heel wat plekjes in Newcastle bezocht te hebben vond ik het tijd worden om even de winkels in te duiken en dat zeg ik niet alleen omdat het weer vanaf de middag echt waardeloos werd. Oké, daar lag het ook een beetje aan. Maar daarnaast zijn er heel veel leuk winkels!

DSC_0391

Nadat ik uit de bioscoop liep was het droog en bezocht ik de bruggen nog een keer. Ik probeerde het vast te leggen op dezelfde manier zoals ik het de eerste avond zag toen de bus Newcastle binnen reed. Het is niet echt gelukt voor mijn gevoel, maar toch was het heerlijk om langs het water te lopen in de avond.

DSC_0411

De volgende dag was het tijd om naar Nederland te vertrekken. Aan boord van het schip in mijn hut lag dit briefje al voor mij klaar.

DSC_0416

Dag Engeland, ik ga je missen!!!

Jammer genoeg was er een hevige storm op zee waardoor ikzelf een paar keer overboord heb moeten hangen, om maar even in schiptermen te blijven. Ondanks alles was het een geweldige ervaring die ik zeker niet had willen missen.

DSC_0417

Aan alles komt een einde, dus dag Engeland, dag hut… Hallo Nederland!

Na mijn terugkomst in Nederland heb ik nog een nacht bij een vriendin in het Zuiden gelogeerd en heb ik haar geholpen te verhuizen terug naar het Noorden. Tja, je moet er wat voor over hebben voor vriendschap ;). Eenmaal aangekomen op het station in Emmen stond mijn moeder daar al op mij te wachten. Het was heel erg raar, want het voelde helemaal niet dat er ondertussen al 5 weken voorbij zijn gegaan…

Nu zit ik thuis dit bericht te typen en kan ik nog steeds niet geloven hoe snel de tijd is om gevlogen…. Gelukkig heb ik nog een paar Engelse avondturen voor jullie in petto: Dagje Bristol, dagje Bath en niet te vergeten heb ik door heel Exeter gelopen om alle Harry Potter plekjes te bezoeken.

Ik wil iedereen heel erg bedanken die mijn blog elke week trouw heeft gelezen en voor al die leuke berichtje die ik kreeg. Meerdere malen hebben jullie mij weten te verrassen met een privé berichtje waarin leuke vragen stonden en reacties. Daarvoor ben ik erg dankbaar.

Liefs,

header31-860x280

Bucket List Exeter Update #7

Wanneer ik dit type is het vrijdagavond (20-02), staat mijn backpack al klaar en ingepakt en voel ik tranen branden in mij ooghoeken. Wat is de tijd snel gegaan…  Maar eerst beschrijf ik mijn laatste week in het Corkscrew programma. DSC_0329

On sunday we eat a roast lunch! Hoorde ik mijn gastmoeder zeggen toen ik op het punt stond om naar de bieb te gaan afgelopen zondag. Oftewel je eet een stevige lunch, aangezien je de kater wilt verwerken van zaterdagavond en om alvast een bodem te leggen voor de avond die komen gaat. Mijn gastouders gaan 4 avonden in de week uit! Echt overdreven veel, maar als hun er gelukkig van worden, dan vind ik het best.

DSC_0330

Yorkshire pudding! Dit ga ik echt heel erg missen wanneer ik terug in Nederland ben!

DSC_0331

Jacked potatoe!

Op maandag werkten wij met z’n drieën heel hard aan het project om het af te krijgen voor de klant waarmee wij hadden samengewerkt. Op dinsdag was het dan eindelijk af. En niet te vergeten het was Pancake Day!!! Toen ik in de avond thuis kwam en mijn gastmoeder pasta voor mijn nes zette was ik toch even verbaasd. Want ik had zo gehoopt op pancakes. Totdat mijn gastmoeder even in de keuken verdween en als toetje kreeg ik pancakes. Mijn dag kon niet meer stuk! Het project was af en ik kon het vieren met pancakes!

DSC_0336

Geen foto van mijn pancake, maar dit was de pan waar het inzat…. Oké, rare foto en move on.

Woensdag was de dag van de onze eigen businessidee, want ieder van ons heeft de afgelopen weken de tijd gehad om je eigen bedrijf te bedenken en om uit te vogelen hoe het werkt. Donderdagavond is Pitch Night! Om eerlijk te zijn voelde ik geen zenuwen tot een paar uur voor de presentaties.

DSC_0338

Donderdagochtend lag dit briefje bij mijn broodtrommel. Mijn gastmoeder wenste mij veel geluk voor Pitch Night.

Over de dag zelf hadden we veel geoefend met onze presentatie, aangezien er in de avond allemaal mensen zouden komen kijken naar ons businessidee. Ik had het al over de zenuwen… Maar wat doe je eraan als je al die mensen ziet verzamelen? Je voelt de ogen naar je kijken. Voordat de presentaties begonnen ben ik even naar het toilet gegaan. Ik heb mezelf aangekeken in de spiegel. En ik deed mijn presentatie. Het allerbelangrijkste vond ik dat het begin en de inleiding van mijn presentatie krachtig was.

Amanda ging als eerste haar idee presenteren, daarna was het mijn beurt. Al die ogen keken mij aan. Ik nam even de tijd om diep in en uit te ademen. Vervolgens begon ik mijn presentatie. Deze ging veel en veel beter dan ik had verwacht. Ik oversteeg mezelf even. Toen ik klaar was kreeg ik veel vragen, opmerkingen, maar ook veel mensen dachten met mij mee. Super leuk, maar wie heeft Pitch Night nou gewonnen?

De jury kreeg elk 30.000 pond en het publiek 10.000, dit moesten ze leggen bij wat deze mensen het beste idee vonden. Ze mochten ook spreiden, bijvoorbeeld: 5.000 voor Amanda, 2.000 voor Kate en 1.000 voor mij. Geen zorgen, het was geen echt geld. Ze kregen monopoly geld!

Het geld was geteld en ik voelde wat borrelen in mijn maag. Onze mentors, Tom en Neil, gingen tussen Kate, Amanda en ik instaan. Onze polsen werden vastgepakt en net zoals bij een bokswedstrijd ging iedereen trommelen en de winnaar haar pols zou dan omhoog gestoken worden. Het getrommel ging door en door. Voor mijn gevoel kwam er geen einde aan. Op een gegeven moment werd mijn spanning doorbroken en het getrommel was voorbij en ik wist op dat moment dat ik niet had gewonnen. Ik keek opzij (ik stond aan de zijkant) maar ik zag niemand van ons juichen, er was nog geen pols omhoog gestoken. Mijn adem stokte. Want wie had nou gewonnen? Op dat moment werd ik van de spanning verlost, er werd een ruk aan mijn pols gegeven en mijn arm wees in de lucht. Ik had gewonnen.

DSC_0334

Ik sloeg mij handen voor mijn mond, maar niet voordat mij al een kreet was ontgaan. Ik? Het ontroerde mij opdat moment wel even, dat er mensen zijn die echt in mijn idee geloven… dat is toch bizar? Om mijn overwinning te vieren had ik mezelf weer even opgesloten in het toilet. Ik keek mijn spiegelbeeld aan en de grijns die ik toen zag is nog steeds niet van mijn gezicht af te slaan.

Daarna was het tijd om echt mijn overwinning te vieren, op naar de pub! Het was een ontzettend gave avond waarop ik met heel veel mensen (en misschien wel nieuwe zakenrelaties) heb gesproken. Er werd geproost (CHEERS!!!) en feestgevierd met bier en pizza. Zeker een avond om niet te vergeten.

DSC_0339

Na een kort nachtje te hebben geslapen begonnen Amanda en ik onze dag met een Caramel Macchiato. (leuk weetje: de meeste Engelsen kunnen mijn naam niet uitspreken, het is namelijke een Russische naam. Waardoor heel veel mensen denken als zij mijn naam horen dat ze het uit moeten spreken op de manier hoe het ook op de beker staat.) De laatste papieren werden ingevuld, een laatste gesprek gehad met onze mentor en er werd gedag gezegd…. Het voelde zo apart heel onwerkelijk of deze afgelopen 4 weken in Engeland een droom zijn geweest. DSC_0350

Om die gedachten te doorboren gingen Amanda en ik na Corkscrew nog één keer samen genieten in een koffietentje.

DSC_0112

Maar er is nu toch een einde gekomen aan dit alles… Gisteren zat ik in de bus naar Newcastle en dat is ook de plek waar ik nu ben. Hiervan kan je ook nog zeker een update verwachten, maar ik heb ook nog genoeg onderwerpen over Engeland en mijn verblijf om te vertellen.

Tot snel iedereen aan het vaste land!

Liefs,

header31-860x280

1 2 3 4 7